Untitled Document

startpagina- doel & inspiratie- indiv begeleiding- Inspiratie vd dag -open je Hart- boeddhisme- tibetaanse meditatie- sjamanisme -ITjing -Spirituele reis -meditatie vd maand -boeddhi teksten -Milarepa -workshops & lezingen - reiki van Hart tot Hart -reisverslag

INSPIRATIE VAN DE DAG

Naar Inspiraties archief 2003
Naar Inspiraties archief 2004
Naar Inspiraties archief 2005
Naar Inspiraties archief 2006
Naar Inspiraties archief 2007
Naar Inspiraties archief 2008
Naar Inspiraties archief 2009-10

3 maart 11
Ben ik wel juist bezig ?…
wanneer zijn we juist bezig ?…
welk is de zin van mijn leven ?…
wij, die in een fysiek menselijk lichaam zijn geïncarneerd,
hebben een bijzonder groot voordeel…
omdat dit fysieke lichaam,
ondanks het nadeel van zijn kwetsbaarheid,
het grote voordeel bevat
dat we daardoor emotioneel, mentaal en spiritueel kunnen groeien…
als we deze kans niet grijpen,
als we van deze bijzondere kans geen gebruik maken,
zijn we onze tijd hier in dit leven aan het verprutsen…
…
wanneer zijn we juist bezig ?…
als we de lessen die op ons pad komen “niet” uit de weg gaan,
hoe moeilijk en lastig die ook zijn…
zijn we dan fout bezig, indien we
moeilijke, lastige situaties of personen uit de weg gaan ?
het gaat niet over “goed” of “fout” bezig zijn…
het gaat over:
“maak ik gebruik van de bijzonder groeikansen
die mij ‘nu’ geboden worden ?”…
…
als ik de bijzonder, zeldzame buitenkans die ik nu krijg,
laat liggen, dan zou dat toch wel heel jammer zijn…
je werd naar de aarde gestuurd met een heel bijzonder opdracht,
en straks (op je sterfbed) word je door sinte pieter op het matje geroepen
om verslag uit te brengen over het welslagen van je opdracht
en dan zal je met beschaamde kaken moeten toegeven
dat die opdracht (die echt wel op je lijf geschreven was)
te zwaar, te heet, te koud, en dies meer was…
als ik mijn groeikansen niet benut,
dat zou toch wel heel jammer zijn…
…
mogen er dan alleen maar moeilijke momenten zijn,
want daar ligt precies onze levensopdracht verscholen ?…
leuke momenten mogen er natuurlijk ook zijn,
als leuke verpozing…
om even op adem te komen…
laten we er van genieten van die momenten…
bij spirituele mensen duurt die tijd meestal niet lang,
omdat er tijdens die “speeltijd” niet veel te leren valt…
spirituele mensen zijn als hongerige tijgers op zoek
om te leren, om te groeien, om zichzelf uit te zuiveren,
om mededogen, liefde, verdraagzaamheid en eenvoud uit te diepen en
om anderen op een “correcte” manier behulpzaam te zijn…
…
elke minuut, dat we nog in dit lichaam hier op aarde zijn,
hebben we geen tijd te verliezen…
laten we die tijd echt zinvol gebruiken !…

10 februari 11 -- 650
Waarom vinden we het zo lastig
om met problemen en conflicten om te gaan ? (deel 8)
Eender welk probleem waar ik mee geconfronteerd word, is een dankbare groeikans…
Om een probleem te transformeren is het zeer behulpzaam indien we kunnen erkennen dat dit probleem het gevolg is van karma… in plaats van het af te wijzen, zeggen we: “oké… dit is de uitdaging… deze problematische situatie is een uitdaging voor mij, een groeikans”…
als we terugblikken op ons leven, zullen we moeten toegeven dat we dankzij de moeilijkste momenten waar we zijn doorgegaan het meest zijn gegroeid… kijk naar die pijnlijke momenten in je leven, en kijk naar jezelf nu hoe je gegroeid bent als gevolg van die ervaringen ?…
akkoord, het waren pijnlijke momenten… het was zwaar… maar, we gingen er door… en we groeiden in vele opzichten… indien een situatie zo zwaar en zo moeilijk is, dat je wereld lijkt in te storten, dan is dat een buitengewone kans om je eigen innerlijke hulpbronnen te vinden, en de steun van je vrienden…
dus als we problemen hebben, is dit een dankbare groeikans… als we deze kans grijpen tenminste… we kunnen ook kiezen om ons terug te trekken in onze oude patronen, om boos te worden, om in zelfbeklag te gaan zitten, enzovoort…

8 februari 11 -- 649
Waarom vinden we het zo lastig
om met problemen en conflicten om te gaan ? (deel 7)
Eender welke irritatie, probleem of conflict dat ik nu ervaar,
vloeit voort uit karma dat ik in een vorig leven heb gecreëerd…
iedere keer dat ik geconfronteerd word met iets of iemand die mij raakt en mij uit mijn innerlijke vrede haalt, betekent dit dat er karma van één van mijn vorige levens bij de situatie betrokken is… dit is een heel interessant en nuttig inzicht… als ik mij bijvoorbeeld bekritiseerd voel en ik denk “ik heb echt niets verkeerds gedaan” dan is het nuttig om even stil te staan en volgende bedenking te maken: “misschien heb ik in een vorig leven iemand bekritiseerd?”…
lieve mensen, laten we eerlijk zijn met onszelf !… we hebben allemaal in het verleden, in dit of een vorig leven, anderen pijn gedaan… we hebben allemaal kritiek gegeven op anderen… we hebben gelogen… we hebben gestolen… er zijn “tien niet-deugdzame daden”…we hebben dit allemaal gedaan !… maar we zijn niet schuldig, want we stelden deze onzuivere handelingen en uitspraken in een moment van onhelderheid of verwarring… in onze verwarring hebben we in het verleden allemaal veel stommiteiten begaan… daardoor hebben we negatieve karmische ladingen gecreëerd… we zijn hier om ons daarvan te bevrijden, daarom zijn we hier… en zijn we spiegels voor elkaar… we weten dus alles over elkaar… ja, natuurlijk worden we in dit leven met problemen en conflicten geconfronteerd… dat is dus geen grote verrassing…
in onze verwarring hebben we in het verleden allemaal veel stommiteiten begaan… dat is echter geen veroordeling maar een eerlijk en objectief kijken naar onze realiteit…
ik vind deze manier van denken zeer, zeer handig vooral voor situaties waarin ik het gevoel heb dat ik niet de intentie had om een conflict uit te lokken, en dat er toch iets gebeurt dat echt niet aangenaam is… als ik echter de bedenking durf overwegen “misschien heb ik in een vorig leven iets gedaan dat hier mee te maken heeft, en hier is nu het gevolg” dan kan ik dat misschien makkelijker aanvaarden…
In het verleden heb ik een onzuivere handeling of uitspraak gedaan,
en dit kan ik zien als het planten van een giftig zaadje,
en dit zaadje begon aanstonds te groeien,
en nu krijg ik de rijpe vrucht
in de vorm van een moeilijke of pijnlijke situatie…
laten we proberen om dit te begrijpen en te aanvaarden… het feit dat ik toch in zo een moeilijke of pijnlijke situatie ben terechtgekomen, moet wel met mij te maken hebben en langs deze weg wil de kosmos mij hier iets leren… het is vooral de bedoeling dat ik nu niet nog meer negatief karma creëer… want het is duidelijk dat het probleem dat ik nu ervaar te wijten is aan karma uit een vorig leven… als ik er dus voor zorg dat ik niet nog meer negatief karma creëer, kan ik voorkomen dat hetzelfde zich niet opnieuw voordoet…
maar, hoe reageren we dikwijls als we een probleem hebben?… we worden boos… of we slaan terug… of we willen ons stuk niet zien… of we hebben geen begrip voor de pijn van de ander… en daardoor creëren we opnieuw karmische indrukken voor problemen in de toekomst…
…
wordt vervolgd…

1 februari 11 -- 648
Waarom vinden we het zo lastig
om met problemen en conflicten om te gaan ? (deel 6)
Degene die pijn hebben, tonen hun eigen pijn…
als er iemand lastig doet tegen mij
of als er iemand kritiek geeft op mij…
en als ik dan bereid ben om goed te kijken…
dan toont de andere persoon mij zijn eigen pijn, verdriet en verwarring…
het heeft in feite niet zoveel met mij te maken…
maar we nemen het dikwijls persoonlijk…
als de andere persoon kritiek geeft op mij
is dat een sterkere verklaring over zichzelf…
in feite tonen ze ons “ik voel mij ongelukkig”,
of “ik ben in de war”,
of “ik voel me ellendig”…
maar als we de woorden van kritiek van de andere horen,
nemen we die woorden persoonlijk en
horen we alleen maar onze veroordeling…
dan is het vaak effectief om een stap terug te doen
en even stil te staan:
“waarom doet of zegt deze persoon dat, op die manier?”…
“wat probeert hij/zij mij eigenlijk te zeggen?”…
en die aanpak helpt ons om mededogen te ontwikkelen voor de ander…
…
wordt vervolgd…

25 januari 11 -- 647
Waarom vinden we het zo lastig
om met problemen en conflicten om te gaan ? (deel 5)
Welke rol spelen wijzelf in conflicten?…
het is belangrijk dat ik mijn rol kan zien in een conflict, mijn stuk… dit kan dan vaak betekenen dat ik bepaalde vergissingen die ik in het verleden gemaakt heb, met betrekking tot het huidige conflict, zal moeten erkennen en onder ogen zien… en dat ik ook nog zal moeten rekening houden met wat ik in vorige levens deed met betrekking tot het huidige conflict…
als er een conflict is, is er meer dan één kant, meer dan één persoon… hoe kunnen we dan zeggen dat de oorzaak van het conflict steeds bij de ander ligt?… “als ik er niet was dan zou er geen conflict zijn!”… hoe komt het dat ik dan toch bij dit conflict betrokken ben?… wat deed ik?… wat heb ik gedaan waardoor de andere persoon op die manier heeft gereageerd?… misschien deed ik niets?… zelfs indien het allemaal van hun kant komt, dan is het huidige conflict waar ik bij betrokken ben te wijten aan karma van mijn vorige leven…
Iedere keer dat ik bij een conflict betrokken wordt,
is er een stuk van mijn negatief karma, van dit leven of een vorig leven,
dat aangeraakt wordt en dus een kans krijgt om getransformeerd te worden…
soms, als we naar ons voorbije huidige leven kijken, zullen we moeten erkennen dat we niet altijd de meest attente, zorgzame persoon waren naar anderen… en werden andere personen daardoor kwaad of overstuur omdat we grof waren of de ander pijn deden… op dat moment in het verleden dachten we “maar ik deed toch niets verkeerd”… als we wat nauwkeuriger kijken, zullen we zien wat we deden…
soms deden we iets zonder betekenis, en waren we onzorgvuldig en ons totaal niet bewust van wat we deden… het is niet dat we slechte mensen zijn… we waren niet voorzichtig, zodat we iets deden dat de andere stoorde en daardoor werden ze boos…
soms doen we dingen waarvan we weten dat we anderen daardoor ergeren… maar we geven hen de indruk dat het per ongeluk gebeurde… en we doen dit met mensen waar we mee samenleven, mensen dat we goed kennen… omdat we weten dat het hen ergert… zij weten wat ons ergert, wij weten wat hen ergert…
als we aandachtig kijken, weten we wat we doen… we weten precies hoe we de ander op stang kunnen jagen… we kennen de ander zijn/haar tere plek zeer goed… iets in ons wil de ander bewust raken, omdat ze dan aandacht aan ons besteden… “eindelijk mijn man stopt met het lezen van zijn krant en kijkt me nu aan!”…
het is dus dikwijls de moeite waard om stil te staan bij een situatie en jezelf te bevragen:
“zei of deed ik iets onvoorzichtig, of probeerde ik met mijn subtiele, manipulatieve geest de ander te irriteren?”…
in dit geval zou ik dit eerlijk moeten bekennen aan mezelf en mijn rol erkennen in dit conflict…
Door onze eigen deel in het conflict te zien,
geeft ons dat heel wat mogelijkheden
om daadwerkelijk het probleem te transformeren…
dan ontdekken we wat wij anders zouden kunnen doen, ten goede van de ander en onszelf…
“hoe meer ik alertheid oefen, zal ik de ander steeds minder bewust of onbewust ergeren en
zullen er vervolgens een aantal conflicten niet meer plaatsvinden”…
…
wordt vervolgd…

19 januari 11 -- 646
Waarom vinden we het zo lastig
om met problemen en conflicten om te gaan ? (deel 4)
We kunnen mensen niet dwingen om te veranderen…
wanneer we heel duidelijk zien wat de ander zijn/haar vergissing of verwarring is, waardoor de ander zichzelf ongelukkig maakt, en we weten helder hoe we dat zouden kunnen verbeteren, maar de ander ziet dat niet… dit is iets heel moeilijks in het leven… vooral als dit gebeurt in een spiritueel of boeddhistisch centrum of op het werk of met onze partner (waar we dit niet van verwachten), er is een conflict en we hebben misschien wel gelijk en we moeten aanvaarden dat de andere persoon niet zal veranderen… soms begrijpt de ander ook echt niet waar het over gaat en hoe hij/zij dit kan veranderen… ze zitten in dit patroon, een vastgeroest patroon… en vanuit hun standpunt vinden ze dat ze juist bezig zijn, zo is het…
de enige manier voor ons om gelukkig te zijn, is om de ander te accepteren zoals hij/zij is…
Zijn we bereid om iets aan onszelf te veranderen ?...
bepaalde dingen kunnen we van de ander niet aanvaarden… maar misschien moeten we ook wel eens eerlijk naar onszelf kijken… we vinden dat de ander moet veranderen, maar zijn we bereid om iets aan onszelf te veranderen, en lukt het om onszelf zomaar te veranderen zoals wij dat zo graag van de ander verlangen… als we eerlijk zijn, moeten we toegeven dat er bepaalde dingen in onszelf zijn die we heel moeilijk kunnen veranderen… we willen dingen in onszelf veranderen en het lukt niet… laten we eerlijk zijn… dat is toch niet realistisch… de andere moet veranderen, maar ikzelf ? dat gaat niet…
we zijn dus gelijk !…
misschien denken we opnieuw “jamaar, ik heb toch gelijk”…
“willen we gelijk of willen we geluk”…
de andere aanvaarden en onszelf aanvaarden zoals we zijn, brengt geluk en vrede…
…
wordt vervolgd…

14 januari 11 -- 645
Waarom vinden we het zo lastig
om met problemen en conflicten om te gaan ? (deel 3)
Gelijk hebben of gelijk krijgen, lost echter het probleem niet op…
als er een conflict is, dan is het altijd de ander die verkeerd is en ik ben altijd juist… dit is de truc die we meestal toepassen omdat we het lastig vinden om met problemen om te gaan… soms hebben we misschien echt wel gelijk… er is een conflict en objectief gezien, ben ik juist en heeft de ander het mis… maar, daarmee is het probleem niet opgelost… er is nog steeds een conflict, omdat de één of de ander zich nog steeds ongelukkig voelt… gelijk hebben of gelijk krijgen, lost het probleem of het conflict dus in wezen niet op!…
en dan kunnen we de ander er dik mee confronteren dat we gelijk hebben en dat de ander fout is, dat lost het probleem zeker niet op… want daardoor zal de ander zich zeker niet uitgenodigd voelen om tot inzicht te komen of om iets te veranderen in zijn/haar houding, integendeel… daardoor voelt de ander zich helemaal niet begrepen, maar voelt hij/zij zich extra gekwetst… voelt zich afgewezen en gaat zich nog meer terugtrekken in weerstand… in plaats van zich open te stellen, gaat de ander zich helemaal afsluiten…
we zullen dus heel dikwijls het idee moeten opgeven dat alles zal veranderen omdat we gelijk hebben en dat de ander daardoor ook zal veranderen… we kunnen de ander mooi uitleggen hoe zijn/haar gedrag schadelijk is en hoe ze de dingen anders moeten aanpakken, maar ze doen het al vijftig of zestig jaar, reeds vijftig of zestig levens, op deze manier !… dus… ze kunnen dat niet meteen veranderen… soms zullen we dus uitgenodigd worden om heel veel geduld te oefenen… en geduld oefenen is een mooie, heilzame deugd… gelijk hebben is dus echt niet voldoende…
maar, lieve mensen, ik moet toegeven dat het moeilijk is !… wanneer we heel duidelijk zien wat de ander zijn/haar vergissing of verwarring is, waardoor de ander zichzelf ongelukkig maakt, en we weten helder hoe we dat zouden kunnen verbeteren, maar de ander ziet dat niet… dat kan heel lastig zijn… vooral als we met die andere persoon moeten samenleven…
…
wordt vervolgd…

8 januari 11 -- 644
Waarom vinden we het zo lastig
om met problemen en conflicten om te gaan ? (deel 2)
“Ik ben altijd juist”
als er een conflict is, dan is het altijd de ander die verkeerd is en ik ben altijd juist… waarom zouden we dan spreken van “het transformeren van mijn probleem”… want ik heb geen probleem, de ander heeft een probleem…
“Er valt niets te transformeren. Ik ben juist. Jij bent fout. Jij moet veranderen!”…
zeer eenvoudig… dit is hoe we de problemen of conflicten oplossen… zo gaan we door het leven…
als er een probleem is:
“Ik ben gewoon een onschuldig slachtoffer”…
deze houding vergroot echter de problemen, want elke keer als we met een probleem geconfronteerd worden, verwerpen we eerst het probleem, en ten tweede geven we de ander de schuld…
we vergroten het probleem, omdat we door het probleem af te wijzen de realiteit niet aanvaarden maar er tegen ingaan… er is echter moed nodig om eerlijk voor onszelf toe te geven dat we het ergens moeilijk mee hebben… we willen daar geen contact mee maken, dus geven we de ander de schuld…
veel van ons mentaal lijden komt omdat we onze angsten, onze kwaadheid, onze problemen, e.d niet erkennen en niet aanvaarden… we denken dat het universum oneerlijk is, dat het anders moet zijn… ons niet willen aanvaarden van het probleem bezorgt ons meer moeite dan het probleem zelf…
we raken helemaal verstrikt in onze gedachten over hoe oneerlijk het universum is, “het zou niet mogen gebeuren”, “waarom overkomt mij dat?” en bla, bla, bla, bla…
door het probleem op de ander af te schuiven, vergroten het probleem in erge mate… en dat beseffen we meestal niet !… we willen de ander controleren… we willen de ander en de wereld naar ons hand zetten… de ander moet reageren, antwoorden, enz zoals ik dat verwacht… dit bezorgt ons zeer veel problemen, omdat we in een enorm gevecht terechtkomen, een gevecht met de realiteit… in de mate dat we de realiteit aanvaarden zijn we “vrij”… in de mate dat we de realiteit niet aanvaarden, maar alles en iedereen naar ons hand willen zetten, zitten we “gevangen in ons eigen gevangenis”…
als er een probleem is, zeggen we dat het bij de ander ligt… de enige manier om het probleem op te lossen, is dus door de ander te veranderen… maar we kunnen de ander niet veranderen… en we proberen… we proberen zeer hard… waarom ?… “ik heb gelijk!”…
…
wordt vervolgd…

4 januari 11 -- 643
Waarom vinden we het zo lastig
om met problemen en conflicten om te gaan ? (deel 1)
Onze gebruikelijke houding is: “problemen afwijzen”…
in plaats van “het transformeren van onze problemen” spreken we liever over “het afwijzen van onze problemen”… dat is onze gebruikelijke houding: het verwerpen van problemen…
“Ik wil die problemen niet! Je mag ze hebben! Het is niet eerlijk dat ik problemen heb. Ik zou geen problemen mogen hebben. Mijn leven zou vreugdevol en probleemloos moeten zijn. Het universum is oneerlijk als ik problemen heb. Er is iets mis als ik problemen heb. Alles moet perfect zijn”…
dit is onze gebruikelijke houding… “Problemen moeten weggaan en het universum moet mij beter behandelen”…
waarom?
…
“Ik ben belangrijk!”…
“Ik moet gelukkig zijn! Het universum moet mij heel goed behandelen! Niemand mag mij last bezorgen! Als ik andere mensen last bezorg, is het omdat ze het verdienen. Maar niemand mag mij pijn doen. Niemand mag mij beledigen. Als ik anderen beledig, is het omdat ze genieperig en fout waren. Maar niemand mag dat met mij doen!”…
“Mijn geluk is heel belangrijk, veel belangrijker dan het geluk van anderen. Het universum zou dat moeten weten! Iedereen zou mij moeten waarderen”…
als we eerlijk zijn, moeten we toegeven dat we heel dikwijls op die manier denken over onszelf… akkoord, we durven dat natuurlijk niet openlijk toegeven… maar dit is onze innerlijke houding, en van daaruit denken, spreken en leven we…
…
“Het is nooit mijn schuld”…
Als er iets mis gaat, dan is het toch nooit onze schuld?… als er een ruzie is, is het altijd de ander die begonnen is… het is altijd de andere die niet meewerkt, en onaangenaam, dominant, bazig, en kritisch is… zo is dat toch?…
“Ik doe altijd mijn best, ben perfect, goedhartig, liefdevol en mededogend voor iedereen. En dan, doen een heleboel mensen mij vreselijke dingen aan. Hoe oneerlijk! Het is verschrikkelijk”…
en dan horen we van de Boeddhistische leer “als je problemen hebt, als je lijden ervaart, is dat te wijten aan je karma”… en daar gaan we “Mijn karma, ik doe niets verkeerd, kijk naar die vent, hij creëert negatief karma door mij zo slecht te behandelen! Ik deed niets verkeerd! Dit is oneerlijk. Ik ga mij beklagen bij de chef van de karma, want ik ben steeds vriendelijk tegen iedereen en heb niets misdaan en ik krijg toch negatief karma op mijn rekening!”…
ik! ik! ik! ik!…
“Ik ben nooit veroordelend. Ik ben nooit kritisch. Ik ben nooit vijandig. Ik lieg nooit. Ik heb nog nooit iemand bedrogen! Waarom doet de wereld mij dan al die miserie aan?”…
“En in mijn vorige levens, ik weet zeker dat ik nooit iets fout deed. Ik heb nooit negatief karma gecreëerd”…
dit is hoe we denken… we aanvaarden de leer van Boeddha als het in ons kraam past… als we horen dat lijden van negatief karma komt, dan zeggen we dat degene die ons pijn heeft gedaan de nadelige gevolgen zal gepresenteerd krijgen in zijn/haar volgend leven!… dan geloven we in de wetmatigheid van karma!… maar als we ons zelf ongelukkig voelen of problemen hebben, en… “zij beweren dat de oorzaak van mijn huidig ongelukkig zijn te maken heeft met fouten die ik in een vorig leven heb gemaakt”… dan vinden we dat de boeddhistische filosofie omtrent karma geen steek houdt en vinden we dat de wetmatigheid van karma niet klopt…
laten we eerlijk zijn, dit is hoe we meestal denken…
…
wordt vervolgd…

30 december 10 -- 642
Indien we wensen
om niet meer beïnvloed te worden door verwarringen,
moeten we onze geest bewaken en
er voor zorgen dat onze geest niet verdwaald…
indien we de noodzaak niet inzien,
hoe belangrijk het is om onze geest te bewaken,
zullen we blijvend geconfronteerd worden
met pijnlijke situaties en vervelende mensen…
…
onze geest bewaken
is de basistraining
voor eender welke spirituele beoefening…
…
diegene die hun geest niet bewaken,
zullen niet in de mogelijkheid zijn om hun beoefening te bewaken…
…
we kunnen onze morele discipline niet zuiver volgen
indien we een onbewaakte geest hebben…
indien we leren onze geest te beschermen tegen verwarringen
en het verbinden met de praktijk van verdiensten,
zal onze morele discipline groeien in sterkte
en eventueel perfect worden…
indien we het negeren om onze geest te bewaken,
zullen we vele fouten en vergissingen maken…

29 december 10 -- 641
Is het echt onmogelijk
om in deze maatschappij een job te vinden waar ik echt van hou ?…
op het boeddhistische pad is ‘mededogen’ en ‘wijsheid’
het enige dat echt van belang is in het leven…
dat is het enige dat met ons meegaat
en dat ons helpt op het moment van de dood…
de rest is allemaal bijkomstig, want al de rest
zullen we moeten achterlaten als we sterven…
dat is misschien wel waar, denken we dan,
maar hoe zal mij dat helpen om een job te vinden
die mij vervuld met vreugde
en die betekenis heeft voor mijn persoonlijke ontwikkeling ?…
…
het boeddhistische pad nodigt ons uit
om even het volgende te overwegen…
bekijk je job of beroep eens
door de ogen van ‘de meditatie op de dood’…
…
diep in ieder van ons dragen we allemaal een levensplan mee,
een plan met diepere, wezenlijke dingen die we willen realiseren…
maar,
de meeste onder ons
leven met “een uitgesteld levensplan”, maar we beseffen het niet…
leven met “een uitgesteld levensplan” betekent
dat we datgene dat we in wezen zielsgraag zouden willen doen,
dat we dit nu uitstellen en
dat we die wezenlijke dingen uitstellen naar de toekomst…
onderzoek maar even bij jezelf ?…
herken je dergelijke uitspraken of bedenkingen ?…
  “als ik opslag krijg van mijn baas dan zal ik…….”
  “als dit……..dan zal ik meer tijd hebben om dat……….te doen”
  “als ik niet zoveel hoefde te werken dan zou ik meer tijd hebben om te mediteren”…
…
hoe zou je over je job of je werk denken,
als je wist dat je binnen een jaar zou sterven ?…
je houding zal waarschijnlijk totaal veranderen…
deze nieuwe houding zou je kunnen inspireren
om meer te communiceren en je anders te gedragen
tegenover de mensen om je heen…
…
stilstaan bij de dood
is niet bedoeld om ons een negatief of depressief gevoel te geven,
neen, integendeel…
nadenken over de dood is bedoeld
om ons wakker te schudden…
stilstaan bij de dood
zal ons wakker schudden,
om stil te staan bij wat we nu eigenlijk echt belangrijk vinden…
stilstaan bij de dood
zal ons wakker schudden,
om ons gedrag te veranderen…
ons gedrag zal liefdevoller en hartelijker worden…
ons gedrag zal ten goede komen aan anderen…
…
de dood is iets dat zeker is…
het tijdstip van ons overlijden is onzeker…
dat is geen fantasie maar de realiteit…
op het moment van onze dood, kan er ons niemand helpen…
het enige dat ons op ons sterfbed kan helpen is
de energie van mededogen en wijsheid
die we in ons hart ontwikkeld hebben gedurende ons leven…
…
als je wist dat je binnen een jaar zou sterven,
wat zou je dan dat komende jaar nog doen?…
als je wist dat je binnen een jaar zou sterven,
zou je, nog vlug, die dingen doen die je reeds lang wilde doen…
als je wist dat je binnen een jaar zou sterven
zou je je ontdoen van dingen, relaties en activiteiten
die niet heilzaam zijn voor jou…
tenslotte zou je nog iets
voor anderen en voor de wereld willen betekenen,
want dat is het echte doel van een zinvol en vreugdevol leven…
…
een tante van mij wilde zeer graag een reis maken, maar…
  “als ik op pensioen ben, dan ! ga ik die reis maken” zei ze…
nadat ze drie maanden op pensioen was, is ze overleden…
…
we hebben allemaal dromen…
we hebben allemaal zielewensen…
maar, waarom maken we onze dromen niet waar?…
“in onze maatschappij kan dat niet” zegt men… is dat waar?…
waarom durven we onze zielwensen niet waar maken?…
laten we dagelijks nadenken, stilstaan en mediteren op de gedachte:
“het is een realiteit dat ik misschien maar een jaar meer te leven heb”…
“wat is er echt belangrijk voor mij?”…
door deze meditatie regelmatig te doen,
zal ons leven veranderen…
dan gaan we het leven au serieus nemen…
waarover gaat het eigenlijk?…
we zullen dingen veranderen in ons leven…
we zullen ons leven gaan leven dat we wilden leven…
we zullen niet blijven steken in de gewoonte…
we zullen gaan inzien dat we geleefd worden,
maar de rijkdom van het leven niet echt leven…
we zullen niet blijven steken in de zorg voor materie…
het leven gaat over iets helemaal anders…
…
stilstaan bij de dood is iets heel zinvols…
dat kan leiden tot een zinvoller en vreugdevoller leven…

28 december 10 -- 640
Naarmate we ons meer bewust worden
van onze irritaties, kwaadheid, ontgoochelingen,
onze levenssituaties en de ruimte waarin ze plaatsvinden,
opent zich een soort panoramisch bewustzijn…
meditatie is geen kwestie van trachten extase,
geestelijke gelukzaligheid of rust te bereiken,
noch is het een poging om een beter mens te worden…
het is heel eenvoudig het scheppen van ruimte
waarin we onze neurotische spelletjes, ons zelfbedrog,
onze verborgen hoop en vrees kunnen blootleggen en ontwarren…
…
tijdens de meditatiebeoefening
is het niet de bedoeling
dat we trachten om onze geest strak in toom te houden,
het is ook niet de bedoeling om
hem volledig zijn gang te laten gaan…
we laten de geest enerzijds gaan,
maar anderzijds is er tegelijk sprake van een zekere discipline…
de basisoefening is aanwezig zijn,
op dit ogenblik, op deze plaats…
gewaar zijn van je in en uitademing…
gewaar zijn van je lichaam…
het is niet de bedoeling om weg te lopen…
het is de bedoeling om je over te geven
aan het volledig ter plekke zijn…
precies op dit moment zijn,
zonder iets te onderdrukken
of zonder je onbeheerst te laten gaan…
heel nauwkeurig gewaar zijn van ‘dat wat is’…
we erkennen wat we zijn,
in plaats van te proberen om ons te verbergen
voor onze problemen en irritaties…
meditatie brengt precies onze angsten, ontgoochelingen, e.d
aan de oppervlakte in plaats dat we ze dieper verbergen…
…
naarmate we ons meer bewust worden
van onze emoties, irritaties, e.d,
onze levenssituaties en de ruimte waarin ze plaatsvinden,
opent zich een soort panoramisch bewustzijn…
naarmate we ons meer bewust worden,
worden we uitgenodigd
om ons hart te openen, en
om een meevoelende, mededogende houding te ontwikkelen,
voor jezelf en voor alle levende wezens…
het is een houding van
fundamentele aanvaarding van jezelf en anderen
met een warm hart…

8 december 10 -- 639
Kan meditatie zinloos zijn ?
Sommigen denken dat de bedoeling van meditatie is
in een staat komen ‘zonder gedachten’…
dat is een vergissing…
dit is geen juiste meditatie…
want dat is weglopen van je problemen…
als dergelijke beoefenaars daadwerkelijk
met problemen geconfronteerd worden in het dagelijks leven,
veranderd er niets in hun houding…
hun houding en hun reacties blijven dezelfde…
dus door die manier van mediteren (zonder gedachten zijn)
loop je alleen maar weg van je problemen,
dat is hetzelfde als eventjes naar een ontspanningsfilm kijken
of het nemen van een pijnstiller…
door deze vorm van meditatie los je je problemen niet op…
deze beoefenaars mogen deze praktijk vele jaren doen,
maar hun werkelijke vooruitgang is nul…
dit is een vorm van meditatie die compleet zinloos is…
…
de werkelijke bedoeling van meditatie is
dat je stap per stap enige vooruitgang boekt…
werkelijke meditatie moet op zijn minst
enige invloed hebben op de manier waarop we met anderen omgaan…
werkelijke meditatie moet dus daadwerkelijk impact hebben op ons dagelijks leven…
werkelijke meditatie moet er voor zorgen
dat we geduldiger worden in vervelende situaties…
werkelijke meditatie moet er voor zorgen
dat onze gevoelens van irritatie en frustratie duidelijk verminderen…
werkelijke meditatie moet er voor zorgen
dat onze gevoelens van empathie, liefde en mededogen groeien,
maar dan vooral tegenover vervelende mensen… want
liefde en mededogen voor onze lieve vrienden is niet moeilijk…
…
werkelijk, zinvolle meditatie
komt ten goede,
aan jezelf,
aan anderen, en
aan het groter geheel…

3 december 10 -- 638
Alles wat verschijnt,
is het werk van onze eigen geest…
De natuur van de geest is oorspronkelijk
vrij van alle conceptuele beperkingen...
De geest kent dus in wezen geen mooi of lelijk…
De vele verschillende waarnemingen
van alles rondom ons in dit leven
zijn dingen die in onze geest verschijnen...
laten we bijvoorbeeld kijken naar onze relaties met anderen...
enerzijds
nemen we sommige mensen op een positieve manier waar;
familie, vrienden en mensen die vriendelijk en hartelijk tegen ons ‘lijken’ te zijn,
anderzijds
zijn er anderen die we als vervelend of als vijandig waarnemen;
diegene die kritiek geven op ons, die ons belasteren,
die ons voor de gek houden, die ons oplichten of ons bedriegen...
het proces begint bij de zintuigen, waardoorheen de geest
de verschillende vormen, klanken, geuren, smaken en gevoelens waarneemt...
naarmate het al deze dingen buiten zich gewaarwordt,
gaat de geest ze categoriseren...
door diegene die hij aangenaam vindt, wordt hij aangetrokken...
terwijl degene die hij onaangenaam vindt, probeert hij te vermijden...
de geest ‘lijdt’ dus enerzijds
omdat hij de leuke dingen niet kan krijgen
en
het ‘lijdt’ anderzijds door de ervaringen
van de onaangename dingen die het tracht te vermijden...
de geest is altijd druk bezig met het achterna hollen
van leuke, plezante situaties of dingen waar het wil van genieten...
maar de geest is vooral druk bezig
met proberen te ontsnappen aan ongewenste situaties
die hij moeilijk, lastig, lelijk of onaangenaam vindt...
…
als we heel eerlijk en nauwkeurig gaan kijken,
zullen we ontdekken dat:
deze ervaringen van mensen en dingen als aangenaam of onaangenaam
in feite niet inherent toebehoren
aan die mensen, voorwerpen of situaties die we waarnemen...
al die etiketten als mooi, lelijk, vervelend, leuk, e.d
komen alleen maar op in onze geest...
en…
ze komen op
en…
ze gaan weer weg…

2 december 10 -- 637
Gedachten komen en gaan…
Gedachten zijn als de wind,
of als de bladeren aan de bomen,
of als vallende regendruppels…
Gedachten zijn als de wind,
ze zijn niet persoonlijk,
ze behoren ons niet toe,
ze komen en gaan…
als ik mijn gedachten met begrip tegemoet treed,
zijn het vrienden…
ik houd van mijn gedachten,
maar het zijn maar gedachten
die komen en gaan…
ik houd van mijn verhalen,
maar het zijn maar verhalen,
die komen en gaan…
vanwaar komen onze gedachten en onze verhalen?…
zoals golven vanzelf uit de zee opkomen
en er terug in verdwijnen,
zo komen al onze gedachten op uit onze geest
en lossen ze er terug in op,
net op dezelfde manier als die golven…
gedachten komen en gaan…
…
de natuurlijke toestand van onze geest is vrede…
vrede is geen toestand ‘zonder gedachten’…
vrede is ‘gedachten komen en gaan’
en ze zijn allemaal even welkom,
zowel de leuke als de vervelende…
onvrede of lijden of stress ontstaat
als ik een gedachte geloof,
want dan verdwijnt mijn innerlijke vrede…
als we onze gedachten onderzoeken, zullen we ontdekken
dat alle innerlijk lijden voortkomt
uit onze gehechtheid aan een overtuiging of aan een verhaal…
de natuurlijke toestand van ons denken is vrede…
laten we elke gedachte verwelkomen…
laten we geen enkele gedachte au serieus nemen…
…
laten we elke gedachte zichzelf bevrijden
op hetzelfde moment van opkomen,
zoals een tekening op het water gelijktijdig verdwijnt…

Indien ons leven verstrikt blijft
in wereldse bezorgdheden
is ons leven zinloos…
indien we denken:
“ik heb nog zoveel te doen in mijn huis…”
“ik heb nog zoveel werk te doen…”
“ik heb nog zoveel te doen voor…”
“ik moet eerst nog dit… en nog dat…”
“ik heb geen tijd om te mediteren…”
“ik heb geen tijd om aandachtig stil te staan
bij echt belangrijke dingen, zoals innerlijke vrede,
mededogen, de oplossing van mijn wrevel ligt niet buiten mij, enz…”
dan betekent dit
dat onze geest verstrikt blijft in wereldse dingen…
dit betekent dat het ego
dat ons al vele levens in zijn macht houdt,
ons nog steeds vastklampt
of… wij klampen ons vast aan het ego…
het feit dat we deze tekst hier aan het lezen zijn, is hoopvol !…
we stellen ons open,
we laten het toe dat er ons iets wakker schudt…
maar we zijn geneigd
om terug in het oude, gekende patroon te vluchten:
“ik heb geen tijd omdat ……”
“ik moet eerst nog dit ……”
laat toe dat we helemaal door elkaar geschud worden…
laten we bedenken dat indien
we verder volhouden met “ik heb geen tijd”
dat we heel hard ons leven aan het verprutsen zijn…
waarom ?…
…
we zijn op dit punt in onze evolutie, van vele levens, gekomen
dat we “nu” in de uitzonderlijke mogelijkheid zijn
om een grote sprong voorwaarts te maken…
…
we zijn op dit punt in onze evolutie gekomen,
omdat we de nodige inzichten en helderheid verzameld hebben,
om die krachten te bundelen
en iets voor de wereld te betekenen;
maar wat we voor de wereld betekenen is niet
van aardse maar van transcendente aard…
…
we zijn op dit punt in onze evolutie gekomen,
om de wereldse goden: geld, roem, angst, jaloezie, aanzien, enz…
om die niet meer te dienen
maar om ons stap per stap dienstbaar te stellen
voor de bevrijding van anderen…
…
we zijn op dit punt in onze evolutie gekomen,
dat we een heel bijzondere buitenkans krijgen
en het zou toch heel jammer zijn,
moesten we deze kans laten voorbijgaan…
…
laten we ons enthousiast uitgenodigd voelen
om wakker te worden
en te stoppen met: “ik heb geen tijd”…
het zou toch jammer zijn,
moesten we pas op ons sterfbed inzien:
“ja, ik heb heel hard gewerkt en veel leuke dingen gedaan
maar wat wezenlijk belangrijk was
daar heb ik niets van terecht gebracht”…

29 november 10 -- 636
Een goed hart hebben, wil zeggen
dat we liefde en mededogen voelen
voor ‘alle’ levende wezens zonder enige uitzondering…
dus niet alleen voor onze lieve vrienden,
maar ook voor onze storende buren
en onze vervelende collega’s…
de boeddhistische filosofie gaat er van uit
dat er oneindig veel levende wezens bestaan,
met een lichaam, zonder lichaam, enz…
het aantal mensen dat we ontmoeten in ons leven
is echter beperkt tot enkele tientallen:
familie, vrienden, kennissen en onbekenden…
van sommigen houden we en vinden we sympathiek…
anderen vinden we soms vervelend, soms sympathiek, enz…
nog anderen laten ons onverschillig…
deze constant vervalste en beperkte zienswijze
zorgt ervoor dat er bij iedere ontmoeting,
ofwel gehechtheid, ofwel afstoting, ofwel onverschilligheid
in ons gevoel opborrelt, bewust of onbewust…
we creëren zonder het te beseffen negatief karma,
een subtiele vorm van negatieve energie
die in onze aura wordt opgeslagen…
ieder van ons heeft oneindig veel vorige levens achter de rug…
daarom kan je gerust zeggen
dat iedere persoon op de wereld ooit in een bepaald vorig leven
je vader of je moeder geweest is…
dit is de reden waarom we liefde en mededogen
zouden moeten ontwikkelen voor “alle” levende wezens…
de basis voor liefde en mededogen is vriendelijkheid…
een prachtige boeddhistische idee in dit verband zegt:
“als je oprecht innerlijk geluk wil, oefen alertheid
opdat al je gedachten, uitspraken en handelingen
doordrongen zijn van liefdevolle vriendelijkheid”…
wat bedoelen we met “liefdevolle vriendelijkheid”?…
als we onze ouders
met toewijding, liefde en tederheid behandelen,
dat is heel zeker een bewijs van een goed hart…
maar dat zijn er maar twee van het oneindige aantal levende wezens…
een goed hart hebben, is
alle levende wezens met toewijding, liefde en tederheid behandelen,
net als onze ouders…
dus niet alleen onze ouders,
niet alleen onze lieve vrienden,
maar ook onze storende buren,
ook onze vervelende collega’s…

27 november 10 -- 635
De vreugde die in mij verschijnt
door de gedachte "ik word geprezen !" is gewoon onzin…
dit is het gedrag van een kind…
Geprezen worden en dat soort dingen
zorgen ervoor dat ik word afgeleid van mijn ware pad…
Ze leiden mij zo sterk af,
dat ik samsara, een leven van ongeluk en lijden,
opnieuw aantrekkelijk vind in plaats van er walging voor te voelen…
Als ik geprezen word,
word ik ook nog jaloers op mensen met goede kwaliteiten,
en daarmee verwoest ik alle vorderingen op mijn pad…
Degene die dicht bij mij staan,
mijn goeie naam neerhalen en mij ‘in stukken hakken’,
zijn zij niet de bewakers die mij beschermen
tegen de verdoemenis van de wereld van lijden ?…
Zij, mijn zogezegde vijanden, die mij wensen pijn te berokkenen
zijn als Boeddha’s die mij golven van zegen verlenen…
ze versperren mijn weg omdat ik me anders vastberaden
zou onderdompelen in het lijden van samsara…
waarom zou ik kwaad op hen kunnen zijn ?…
uit “Gids tot het Pad van de Bodhisattva” door Shantideva
Lof is, als je er over nadenkt, in feite een afleiding…
bijvoorbeeld, in het begin ben je een eenvoudig, nederig persoon,
die met weinig tevreden is…
later zeggen mensen misschien flatterende dingen
zoals: “jij maakt wel mooie dingen”,
of “jij straalt wel een kracht uit”
of “jij zegt wel wijze dingen”…
en men begint een beetje meer trots te voelen
en men wordt zelf-bewust omtrent hoe men eruit ziet en zich gedraagt…
…
lof is een afleiding
en vernietigd onze intentie om afstand te doen
van de wereld van samsara (de wereld van ongeluk en lijden)…
als we in het begin weinig hebben,
is er weinig reden om een gevoel van competitie met anderen te hebben…
maar later, wanneer de “nederige vrouw of man begint te groeien”
wordt zij of hij verwaand en
wanneer men meer invloed krijgt,
wedijvert men met anderen voor belangrijke posities…
we voelen jaloersheid naar iedereen die goeie kwaliteiten heeft,
en dit vernietigd uiteindelijk onze eigen goeie kwaliteiten…
geprezen worden is dus echt geen goeie zaak,
en het kan een bron zijn van negatieve activiteiten…
…
indien ons echte doel de “bevrijding” is,
zouden we niet kwaad mogen zijn op onze vijanden,
omdat zij degene zijn die al onze obstakels verdrijven
die ons weerhouden om de “bevrijding” te bereiken…

23 november 10 -- 634
Wat is de zuiverste en hoogste motivatie ?…
ons doel is het welzijn van alle levende wezens…
Een belangrijk doel van meditatie
is het observeren van de uit en inademing…
en daardoor
vindt er vanzelf een soort innerlijke zuivering plaats…
…
wat moet er precies worden gezuiverd?…
de belangrijkste zaken die moeten gezuiverd worden zijn
de drie vergiften: verlangen, haat en verwarring…
dit zijn drie energieën of gevoelens
die ons allemaal zeer veel onvrede bezorgen…
de wortel van alle oorlogen in de wereld
ligt in één van deze drie vergiften…
…
wat moet er nog gezuiverd worden?…
onze motivatie waarom we mediteren
en onze motivatie waarom we leven…
…
als we mediteren
zouden we moeten mediteren vanuit de hoogste motivatie…
…
mediteren om meer innerlijke vrede en rust te vinden
in je dagelijks leven
dat is goed,
maar we streven naar een hogere motivatie…
…
mediteren om
je haat gevoelens jegens vervelende mensen
en je gehechtheid aan familie en vrienden,
te verdrijven…
dat is goed,
maar we streven naar een hogere motivatie…
…
mediteren om meer geluk te vinden in je toekomstig leven…
dat is goed,
maar we streven naar een hogere motivatie…
...
mediteren opdat je in volgende incarnaties
nooit meer met pijn en lijden wordt geconfronteerd…
dat is goed,
maar we streven naar een hogere motivatie…
…
wat is dan de zuiverste en hoogste motivatie ?…
ons doel is het welzijn van alle levende wezens…
dit is de motivatie van een religieuze beoefenaar van hoogste capaciteit…
…
hoe kunnen we onszelf zuiveren van halve of onzuivere motivaties?…
als we uitademen stellen we ons voor
dat we onze onzuivere motivaties
uitademen als een rookwolk,
als we inademen stellen we ons voor
dat we alle zegeningen en goede kwaliteiten
van Boeddha's en Bodhisattva's
inademen in de vorm van helder licht…

21 november 10 -- 633
Elke keer als we angst of onvrede voelen,
zouden we geen enkele poging mogen doen
om dat gevoel weg te moffelen,
we zouden geen enkele poging mogen doen
om er van weg te lopen…
integendeel…
de kosmos geeft ons een wijze boodschap…
eender welk gevoel van angst is een boodschap
die we niet mogen negeren…
angst komt niet zomaar…
angst heeft een intelligentie…
angst is een boodschap op zichzelf,
en is het waard om serieus te worden genomen…
als we angstgevoelens afdoen als een hindernis of een illusie
en haar negeren,
kunnen we vroeg of laat ongelukken verwachten…
angst bevat een zeer wijze boodschap…

15 november 10 -- 632
Meditatie is geen kwestie van trachten extase,
geestelijke gelukzaligheid of rust te bereiken,
noch is het een poging om een beter mens te worden…
Veel mensen beschouwen het boeddhisme als een nieuwe cultus
die hen zal redden van alle problemen en
waardoor ze met hun leven beter kunnen omgaan
alsof ze bloemen aan het plukken zijn in een prachtige tuin…
maar als we bloemen willen plukken van een boom,
moeten we eerst de wortels en de stam verzorgen,
wat betekent dat we moeten werken met onze angsten,
frustraties, teleurstellingen en irritaties,
met de pijnlijke kanten van het leven…
gewoonlijk wordt er in religies enkel
over schoonheid, zang, extase en gelukzaligheid gesproken…
volgens Boeddha echter moeten we beginnen
met onze levenservaring te zien voor wat ze is…
we moeten de realiteit van onze innerlijke onvrede en
wrevel die we dagelijks ontmoeten, onderkennen…
we kunnen daar niet aan voorbijgaan en
ons enkel bezighouden met de mooie, leuke kanten van het leven…
als we enkel mooie dingen willen,
zal het leven ons de “niet-mooie” dingen op ons pad brengen…
als we alleen maar suiker en zeem willen in een partnerrelatie,
zal het leven een partnerrelatie op ons pad brengen met veel problemen…
zoeken naar een beloofd land leidt slechts naar meer pijn…
we moeten beginnen met de realiteit
van onze levenssituatie onder ogen te zien…
in het boeddhisme drukken we onze bereidheid om realistisch
de waarheid onder ogen te zien uit door de beoefening van meditatie…
meditatie is geen kwestie van trachten extase,
geestelijke gelukzaligheid of rust te bereiken,
noch is het een poging om een beter mens te worden…
het is heel eenvoudig het scheppen van ruimte
waarin we onze neurotische spelletjes, ons zelfbedrog,
onze verborgen hoop en vrees kunnen blootleggen en ontwarren…
we verschaffen ruimte door de simpele discipline van nietsdoen…
in feite is nietsdoen heel moeilijk…
we moeten eerst beginnen met nietsdoen te benaderen en
geleidelijk aan zal onze meditatiebeoefening zich ontwikkelen…
meditatie is dus een manier om de neuroses van de geest los te woelen
en die te gebruiken als onderdeel van onze beoefening…
evenals mest gooien we onze neuroses niet weg
maar verspreiden ze over onze tuin,
ze worden onderdeel van onze rijkdom…

5 juni 10 -- 631
Tara, de Boeddha van de Bevrijding…
laten we nederig en vanuit de juiste motivatie hulp vragen
en onze trots opzijzetten dat we het allemaal alleen kunnen…
Tara, Boeddha van Bevrijding,
help ons, help alle mensen die mij dierbaar zijn, help mij, help alle levende wezens…
dat we moge bevrijd worden van “angsten en twijfels”…
dat we “vertrouwen” mogen ontwikkelen
dat alle dingen op ons pad bedoeld zijn voor ons hoogste goed…
Om Táree Toetáree Toeréé Sohá…
...
Tara, Boeddha van Bevrijding,
help ons, help alle mensen die mij dierbaar zijn, help mij, help alle levende wezens…
dat we moge bevrijd worden van “wrevel, irritaties en kwaadheid”…
dat we “geduld, verdraagzaamheid en mededogen” mogen ontwikkelen
maar dit wil echter niet zeggen
dat we onjuiste handelingen en uitspraken kunnen goedpraten…
Om Táree Toetáree Toeréé Sohá…
...
Tara, Boeddha van Bevrijding,
help ons, help alle mensen die mij dierbaar zijn, help mij, help alle levende wezens…
dat we moge bevrijd worden van “trots”…
dat we “eenvoud en bescheidenheid” mogen ontwikkelen
laten we onszelf steeds opnieuw in vraag stellen
in bescheiden openheid voor nieuwe inzichten…
Om Táree Toetáree Toeréé Sohá…
...
Tara, Boeddha van Bevrijding,
help ons, help alle mensen die mij dierbaar zijn, help mij, help alle levende wezens…
dat we moge bevrijd worden van “hebzucht en gierigheid”…
dat we “vrijgevigheid” mogen ontwikkelen…
dat we eerlijk en correct met en geld en materie mogen omgaan…
Om Táree Toetáree Toeréé Sohá
...
Tara, Boeddha van Bevrijding,
help ons, help alle mensen die mij dierbaar zijn, help mij, help alle levende wezens…
dat we moge bevrijd worden van “gehechtheid”…
dat we onze dierbaren oprecht moge liefhebben…
dat we mogen genieten van alle dingen…
maar beseffen dat alles vergankelijk is
zodat we ons aan niets of niemand vastklampen…
Om Táree Toetáree Toeréé Sohá
...
Tara, Boeddha van Bevrijding,
help ons, help alle mensen die mij dierbaar zijn, help mij, help alle levende wezens…
dat we moge bevrijd worden van “jaloersheid van andermans geluk”…
dat we “vreugde voor andermans geluk” moge ontwikkelen…
Om Táree Toetáree Toeréé Sohá
...
Tara, Boeddha van Bevrijding,
help ons, help alle mensen die mij dierbaar zijn, help mij, help alle levende wezens…
dat we moge bevrijd worden van “onwetendheid”…
dat we “helder zien” moge ontwikkelen…
dat we moge bevrijd worden van alle verwarringen die onze geest verduisteren
die er voor zorgen dat we mensen en dingen troebel waarnemen…
dat we moge bevrijd worden van de wortel van al onze moeilijkheden: onhelder waarnemen…
Om Táree Toetáree Toeréé Sohá

15 februari 10 -- 630
Negativiteit is een fundamentele, innerlijke agressie of weerstand
omdat we de dingen anders willen dan ze zijn…
We ervaren allemaal negativiteit…
bijvoorbeeld: mijn vriend zegt of doet iets dat mij niet bevalt
en ik vind “de ander respecteert mij niet”…
negativiteit is een fundamentele, innerlijke agressie of weerstand
omdat we de dingen anders willen dan ze zijn…
we aanvaarden de werkelijkheid niet zoals hij is…
we klampen ons vast aan ons gelijk, we verdedigen ons,
we gaan in de aanval, we voelen ons ellendig
en geven de wereld de schuld van onze pijn, dat is negativiteit…
we ervaren haar als uitermate onaangenaam, oncomfortabel
en stinkend en willen er zo vlug mogelijk vanaf…
maar als we bereid zijn om er beter naar te kijken,
zullen we zien dat ze heel interessant ruikt en erg levendig is…
negativiteit is op zichzelf niet slecht
maar juist levendig en precies en reëel…
negativiteit kweekt spanning, wrijving en ontevredenheid,
maar is ook erg helder en diepzinnig…
elke angst bevat een diepzinnige boodschap…
mijn gevoel “de ander respecteert mij niet” bevat
een diepe boodschap voor mij, als ik die wil zien…
helaas wordt dit inzicht versluierd
door de loodzware interpretaties en beoordelingen
die we snel op die ervaringen plakken…
deze interpretaties en oordelen zijn negatieve negativiteit,
als we de dieperliggende boodschap niet kunnen of willen zien,
dan zien we enkel naar onze eigen negativiteit en
besluiten we dat die negativiteit gerechtvaardigd is,
dat mijn gevoel “de ander respecteert mij niet” absoluut juist is…
we zijn niet bereid om die uitspraak aan de spiegel te tonen…
ofwel rechtvaardigen we onze negatieve uitspraak
ofwel denken we dat de negativiteit goed is voor ons…
in beide gevallen camoufleert of onderdrukt iets in ons
de dieperliggende boodschap van het gebeuren…
het zijn in feite trucs die we snel uit onze toverhoed halen,
om niet met onszelf geconfronteerd te worden…
negatieve negativiteit houdt de zaak gesloten…
ze laat niet toe dat iets ons beschermend pantser doorboort…
ik durf niet zien wat die uitspraak “de ander respecteert mij niet”
over een pijnlijk stuk van mezelf zegt…
we proberen onszelf steeds maar te bewijzen hoe goed we wel zijn…
we proberen te doen alsof de dingen zijn zoals we willen dat ze zijn,
in plaats van te zien hoe ze werkelijk zijn,
in plaats van de dieperliggende boodschap te zien van het gebeuren…
de uitspraak “de ander respecteert mij niet” is dus in wezen niet negatief
als we er op de juiste manier mee aan het werk gaan…

11 februari 10 -- 629
Als ik trouw en toegewijd ben aan mijn diepste zelf
en ieder moment in verbinding met mijn diepste zelf durf te leven,
stort het hele bouwwerk van angst rondom mij in…
als we ons met hart en ziel wijden aan het tot uiting brengen
van onze diepste gaven en talenten, zal dat ons leven veranderen…
als we de ware weg gaan in overeenstemming met onze diepste kern,
zal dat ons leven veranderen…
onze werkomstandigheden, ons gezinsleven, alles verandert
zodra we onszelf au serieus nemen en
stappen zetten om naar onze diepste kern te leven…
we maken ons daardoor los van relaties die onze verdere groei belemmeren…
als we naar onze diepste kern leven,
zal dat proces vanzelf gebeuren,
we hoeven er niets voor te forceren…
als anderen geconfronteerd worden
door mijn onwrikbare toewijding aan de zoektocht naar mijn diepste zelf,
zullen anderen zich ofwel aan mijn zijde scharen
ofwel zich snel uit de voeten maken…
alles wordt helder éénmaal we onze gehechtheid en twijfels
getransformeerd hebben door de toewijding aan ons diepste zelf…
dat kan pas gebeuren als we het oprechte, integere pad naar ons diepste zelf gaan…
laksheid, afhankelijkheid, gebedel om liefde, verveling, e.d zullen verdwijnen…
daardoor voelen we ons vrij om onszelf te zijn,
en kunnen we bewuster en oprechter op elkaar afgestemd weer bij elkaar komen…
als ik trouw ben aan mezelf
en ieder moment in verbinding met mijn diepste zelf durf te leven,
stort het hele bouwwerk van angst rondom mij in…
niemand kan door mijn ‘ja tegen mezelf’ in de steek gelaten worden…
als ik daar anders over denk,
bouw ik een gevangenis van angst en schuld om mij heen…
mijn ‘ja’ tegen mijn diepste zelf en mijn levensdoel is
tevens een ‘ja’ tegen het diepste zelf en het levensdoel van de ander…
als ik mezelf bevrijd, roep ik anderen op om hetzelfde te doen…
als anderen mijn oproep niet beantwoorden, is dat hun keuze…
de roep tot zelfontwikkeling, tot leven in verbinding met mijn diepste zelf,
is geen oproep om anderen in de steek te laten,
is geen oproep tot scheiding
of bedoeld om mijn verantwoordelijkheden te ontlopen…
de oproep om mezelf te respecteren
is tevens een oproep om anderen te respecteren…
maar de ander respecteren dat betekent niet
dat ik datgene moet doen
waar het angstige-ik van de ander toch zo erg naar verlangt…
mijn keuze voor innerlijke vrede en zelfrespect is steeds een juiste keuze,
daar moet ik vastberaden trouw aan blijven…
maar het is een feit dat de ander mijn keuze
door zijn of haar angstige bril heel dikwijls egoïstisch interpreteert…
de ander zal dan proberen om mij met een schuldgevoel op te zadelen,
en daar mag ik natuurlijk niet in meegaan…
we moeten vastberaden blijven om de weg naar ons diepste zelf te gaan…
maar laten we ons hart open houden voor het onbegrip van de ander…
trouw aan mijn diepste zelf ligt in het verlengde
van trouw aan het diepste zelf van de ander…
niet trouw zijn aan mezelf, is mezelf verloochenen,
is mezelf niet respecteren, en daar heeft niemand iets aan…
laten we liefde en mededogen voelen voor de ander
die ons veroordeelt en ons niet begrijpt
maar laten we boven alles
trouw en toegewijd blijven aan ons diepste zelf…