Nieuwe pagina 1

startpagina- doel & inspiratie- indiv begeleiding- Inspiratie vd dag -open je Hart- boeddhisme- tibetaanse meditatie- sjamanisme -ITjing -Spirituele reis -meditatie vd maand -boeddhi teksten -Milarepa -workshops & lezingen - reiki van Hart tot Hart -reisverslag

INSPIRATIE van de DAG
ARCHIEF 2008

29 oktober 08-- 616
We willen onszelf zien als iemand die sterk is,
die alles onder controle heeft,
maar we zijn veel meer als een kwetsbare eischaal
die makkelijk kan breken…
wanneer we in de spiegel kijken,
is het enige wat we niet willen zien een gewoon mens…
we willen iemand zien die bijzonder is…
of we er ons bewust van zijn of niet,
we zijn gewoonweg niet tevreden om een gewoon mens te zien
met neuroses, blokkades en problemen…
we willen een gelukkig persoon zien,
maar in plaats daarvan zien we iemand die worstelt met verschillende problemen…
we willen over onszelf denken dat we mededogend en liefdevol zijn
maar in plaats daarvan zien we iemand die egoïstisch is…
we verlangen om elegant te zijn,
maar onze arrogantie
of onze onoprechte elegantie (die ook arrogant is)
maakt ons lomp…
en in plaats van een sterk en onsterflijk persoon,
zien we iemand die kwetsbaar is
voor de vier onoverkoombare dingen van het leven:
geboorte, oud worden, ziekte en dood…
het conflict tussen wat we zien en wat we willen,
veroorzaakt veel pijn…
…
we zitten gevangen in deze pijn
door een gevoel van speciaalheid, eigendunk of hoogmoed…
eigendunk is een onderliggende gehechtheid
die we hebben tot “ik, ik, ik, mijn, mijn, mijn”,
wat al onze ervaringen kleurt…
indien we eerlijk van dichtbij gaan kijken,
vinden we een heel duidelijke elementen van eigendunk
in alles wat we denken, zeggen, voelen en doen…
“hoe kan ik mij goed voelen ?”…
“wat gaan anderen hierover denken ?”…
“wat zal het mijn opleveren ?”…
“wat zal ik verliezen ?”…
al deze vragen zijn geworteld in onze eigendunk…
zelfs ons gevoel van niet voldoen
aan wie we denken te moeten zijn,
is een vorm van eigendunk…
…
we willen onszelf zien als iemand die sterk is,
die alles onder controle heeft,
maar we zijn veel meer als een kwetsbare eischaal
die makkelijk kan breken…
dit maakt ons precies heel erg kwetsbaar,
en niet op een goeie manier…
dit kwetsbare zelf vereist bescherming, bepantsering,
bundeling van krachten en het oprichten van muren…
met als gevolg dat we pijnlijk verstrikt in de val zitten…
we worden steeds angstiger om ons te ontspannen
met de dingen zoals ze zijn…
we worden steeds meer onzeker
dat de er niets zal uitwerken
op de manier zoals wij het gewenst hadden…
…
er is heel veel moed nodig
om voorbij onze hoogmoed te stappen
en te zien wie we echt zijn…
maar dit is het pad…
op het boeddhistische pad gaat het er om
onze eigendunk te verminderen en
plaats te maken voor de waarheid…

13 oktober 08-- 615
Elke keer die ik gemeend “sorry” tegen iemand zeg,
bevrijd ik mijn hart,
en nodig ik de ander uit om dit ook te doen…
mij kwetsbaar opstellen,
wil zeggen dat ik mijn gevoelens durf te uiten…
mijn kwetsbaarheid tonen aan mijn partner,
betekent dat ik mijn angsten, twijfels en verdriet durf uit te spreken,
zonder echter de ander te beschuldigen…
mij kwetsbaar opstellen, wil zeggen dat,
wanneer ik het gevoel heb dat ik de ander gekwetst heb,
dat ik gemeend “sorry” zeg…
en deze “sorry” is geen schuldbekentenis…
die “sorry” sloopt de muur van pijn en afsluiting
die we rond ons hart hebben gebouwd…
elke keer dat ik gemeend “sorry” zeg,
maak ik mijn hart opener en vrijer,
en nodig ik de ander uit om zijn/haar hart ook te openen…
in de mate dat ik mijn kwetsbaarheid aan de ander durf te tonen,
en steeds minder muren van angst optrek,
kom ik dichter bij mijn wezenlijke kern
en kom ik tegelijk dichter bij de ander…

7 oktober 08-- 614
Een van de belangrijkste meditaties is deze op
“het gelijkstellen van mezelf met anderen”…
aangezien we vanuit het oogpunt van lijden allemaal gelijk zijn,
zou ik iedereen op dezelfde manier moeten helpen en beschermen,
zoals ik mezelf help en bescherm…
Shantideva
de meditatie op “het gelijkstellen van jezelf met anderen”
is een van de beste methodes
voor het ontwikkelen van “hartverwarmende liefde”…
wat moeten we in deze meditatie gelijkstellen?…
we moeten de “liefde voor onszelf”
en onze “liefde voor anderen” gelijk maken…
en onszelf en anderen evenveel koesteren…
wanneer we moeilijkheden of tegenspoed ervaren,
worden we makkelijk depressief,
maar we raken zelden overstuur van de problemen van anderen…
integendeel, wanneer we de ellende van bepaalde personen horen,
zou dit ons zelfs blij kunnen maken…
dit geeft aan dat we de liefde voor onszelf
nog niet met de liefde van anderen gelijkgesteld hebben…
dit toont duidelijk aan dat we anderen niet zoveel koesteren als onszelf…
dit komt omdat we meestal “ik” denken…
als we “ik” denken, bijvoorbeeld “ik heb het moeilijk”,
dan maken we ons probleem onbewust groter en
denken we dat ons probleem erg belangrijk is…
wanneer we daarentegen “zij” denken,
bijvoorbeeld “zij hebben het moeilijk”, dan gaan we
andermans problemen onbewust kleiner maken of relativeren
en beschouwen we die problemen als minder belangrijk…
als we anderen niet leren koesteren,
zullen we geen stabiele liefde ervaren
en zullen we relaties moeilijk vinden…
het is voor iedereen belangrijk om
“het gelijkstellen van jezelf met anderen” enigszins te oefenen…
als we bijvoorbeeld met iemand een relatie hebben en
als we van hem/haar houden en echt begaan zijn met de ander,
zullen we allebei gelukkig zijn,
maar als we alleen begaan zijn met onszelf
zal onze partner zich snel ongelukkig voelen en
zal onze vriendschap geen stand houden…
als we niet leren om anderen te koesteren,
zullen we geen stabiele liefde ervaren…
we zullen relaties moeilijk vinden en
we zullen geen blijvende tevredenheid vinden…
daarom zouden we altijd moeten proberen
om anderen als heel kostbaar te zien en
zouden we liefde en genegenheid voor hen moeten voelen…
we zouden in feite steeds moeten in gedachten houden:
“zoals ik voor mezelf geluk wil hebben,
geldt dit evenzeer voor alle andere mensen…
daarom moet ik even hard werken voor hun geluk
als voor mijn eigen geluk”…

30 september 08-- 613
We zijn allemaal gelijk,
omdat we allemaal geluk wensen en geen lijden…
H.H. de Dalai Lama begint meestal iedere lezing
met de bijzondere gedachte dat iedereen geluk wenst
en dat niemand wenst te lijden,
onafgezien van onze religie, onze taal,
onze huidskleur of welke kleren je draagt…
we zijn allemaal gelijk,
omdat we allemaal geluk wensen en geen lijden…
zoals ikzelf geluk wens en geen lijden,
wenst iedereen geluk en geen lijden…
dit is een gemeenschappelijke basis
waardoor we ons met iedereen kunnen verbinden…
dit noemen we gelijkmoedigheid…
als we dit gaan oefenen,
zal ons hart steeds meer opengaan
en kunnen we ieder mens
als ons eigen broer of zus gaan voelen…
…
indien we een warm hart, van mededogen,
willen ontwikkelen,
is het nodig om alle levende wezens,
evenveel geluk toe te wensen,
evenveel als onze beste vriend of vriendin…
om dit te kunnen doen
is het noodzakelijk dat we alle mensen als gelijk zien…
wanneer we deze gedachte, dat alle mensen geluk wensen,
gaan ontwikkelen, zal de manier waarop
we contact met anderen hebben, veranderen…

23 september 08-- 612
Stop met alle niet-deugdzame acties…
Beoefen deugdzame acties…
Tem je geest…
Dit is Boeddha’s leer...
.......uit de Vinaya Sutra........
waartoe wil Boeddha ons uitnodigen:
1) indien we ophouden met
alle niet-deugdzame handelingen, uitspraken en gedachten,
i.v.m. irritatie, trots, hebberigheid, gehechtheid,
verwachtingen, jaloezie, verwardheid, enz...
2) indien we “oprecht”
deugdzame handelingen, uitspraken en gedachten
in het dagelijks leven in praktijk brengen,
door het ontwikkelen van mededogen, geduld, eenvoud,
vrijgevigheid, onthechting, aanvaarding, wijsheid, enz...
3) indien we ieder moment van de dag
“onze geest bewaken met de speer van alertheid”
4) dan zullen we
waar, echt, innerlijk en blijvend geluk vinden...
…
ik geef eerlijk toe dat het een hele opdracht is…
maar naar mijn mening
is het echt de moeite waard
om stap per stap
met die opdracht op weg te gaan…

14 mei 08-- 611
OM MANI PEME HOENG…
laten we het juweel in de lotus prijzen…
het is zeer goed om de mantra
“OM MANI PEME HOENG” te reciteren…
maar terwijl we dit doen, zouden we ons iedere keer
de betekenis van de mantra moeten herinneren,
omdat de betekenis van bijzonder belang is…
ons zijn betekenis herinneren, brengt heling…
…
de eerste lettergreep, OM, bestaat uit drie letters A, U en M…
die symboliseren de beoefenaar
zijn/haar onzuiver lichaam, spraak en geest
(de onzuivere ladingen die we meedragen
door onzuiver handelen, spreken en denken)…
de drie letters symboliseren echter tegelijk
het zuivere, verheven lichaam, spraak en geest van een Boeddha…
…
kan een onzuiver lichaam, spraak en geest
getransformeerd worden
in een zuiver lichaam, spraak en geest
of zijn ze volkomen gescheiden?…
alle Boeddha’s waren vroeger net als wijzelf vertroebeld
door onzuiverheden en conditioneringen,
maar bereikten de verlichting door vastberaden het pad te gaan…
het boeddhisme beweert niet dat er iemand is,
die vanaf het begin vrij van fouten was
en reeds alle goede kwaliteiten bezat…
de ontwikkeling van een zuiver lichaam, spraak en geest
gebeurt door onze onzuivere staat stap per stap
achter ons te laten
en ons wezen te transformeren in zuiverheid…

12 mei 08-- 610
Wanneer we spirituele leraars wantrouwen,
en overdreven kritisch zijn en in het verzet gaan…
dit is het “Zwaardwiel van Innerlijke transformatie”
dat “nu” als een boemerang naar ons terugkeert
omwille van negatieve daden die we in het verleden,
niet vanuit schuld maar vanuit onwetendheid, hebben verricht;
omdat we ons tot nu hebben afgekeerd van spirituele leraars en hun leringen,
en omdat we de raadgevingen van misleidende vrienden verkozen...
laten we vanaf nu alle afhankelijke relaties beëindigen
met vrienden die ons van het zuivere pad wegtrekken…
“Zwaardwiel” vers 17 Dharmarakshita
soms zijn we snel wantrouwig tegenover een spirituele leraar
zijn we overdreven kritisch
en geraken we snel geblokkeerd door wat ze zeggen…
we zouden nochtans nooit tekortkomingen
in onze spirituele leraars mogen zoeken,
maar alleen de tekortkomingen in onszelf…
in vorige levens hebben we nooit
een spirituele leraar of goeroe ontmoet of gevolgd…
we hebben deze ontmoetingen genegeerd
en in plaats daarvan slechte vriendschappen gecultiveerd…
nu rijpen deze vervuilde acties bij onszelf
( giftige zaadjes groeien en rijpen tot giftige vruchten;
we dragen ze nu mee in onze rugzak )…
…
zelfs vandaag volgen we diegene niet
waarvan we in feite weten
dat ze het zuivere, juiste pad gaan…
maar zijn we geneigd om misleidende vrienden te volgen…
vanaf nu zouden we moeten beslissen
om diegene die ons weghouden van het rechte, zuivere pad
niet meer te volgen…
we zouden ze evenwel niet mogen uitsluiten van ons mededogen,
want dan zouden we de hoogste spirituele les,
mededogen voor alle levende wezens, niet leren…
laten we alle vriendschappelijke contacten
met misleidende mensen verbreken…
laten we vastberaden doorgaan
om enkel het juiste te doen, te zeggen en te denken…

8 mei 08-- 609
Wanneer gehechtheid en kwaadheid ons verstoren
en ons van streek brengen,
hoe we ook proberen om ze te onderdrukken…
dit is het “Zwaardwiel van Innerlijke transformatie”
dat “nu” als een boemerang naar ons terugkeert
omwille van negatieve daden die we in het verleden,
niet vanuit schuld maar vanuit onwetendheid, hebben verricht…
door mijn fouten in het verleden en mijn koppige zelfzucht…
laten we vanaf nu alle eigenbelang compleet loslaten…
“Zwaardwiel” vers 39 Dharmarakshita
dit is de grootste demon van allemaal: “koppige zelfzucht”,
met jezelf bezig zijn…
wanneer alles wat ik doe mezelf nog ontevredener maakt
en anderen gefrustreerd,
dan komt dit door mijn oude gewoonte
en koppige volharding in mijn zelfvooringenomenheid…
indien ik ondanks alles wat ik doe
geen einde kan maken aan slechte gewoontes,
zoals bezitsdrang en woede,
en anderen tot dezelfde reacties dwing,
dan word ik uitgenodigd
om mijn grootste innerlijke vijand te erkennen,
mijn zelfgerichtheid, mijn egoïsme…
…
laten we onszelf niet beschuldigen
maar laten we dankbaar zijn
omdat we wakker geschud worden
uit onze verdwazing…

5 mei 08-- 608
Het menselijk bestaan
geeft ons bijzondere kansen…
het geeft ons de verantwoordelijkheid
om ons te bevrijden
van onze problemen van mentale verwarring,
die van het ego komen…
indien we dit niet doen,
verliezen we onze tijd, verspillen we onze kansen,
en leven we net als dieren…
dieren genieten van leuke dingen…
zoals de meeste van ons houden ze
van degene die hen eten, liefde en tederheid geven
en lopen ze weg van degene die hen slaan…
misschien denk je, dat klopt niet helemaal…
wij kunnen toch iets meer zoals schrijven en geld verdienen,
wij kunnen toch voor onszelf zorgen…
maar zelfs ratten en muizen kunnen voor zichzelf zorgen
met ego en gehechtheid, evenals wijzelf…
wat is het verschil tussen dieren en menselijke wezens
indien bij de zogenaamde intelligente wezens
hun mentale houding dezelfde is,
omdat ze beide
voor de bevrediging van hun verlangens en zintuiglijk genot leven…
daarom denk ik dat het uitzonderlijk belangrijk is
dat we
terwijl we dit menselijk lichaam gebruiken,
waar intelligente en vele andere kwaliteiten samen komen,
dat we van de gelegenheid moeten gebruik maken
om onze innerlijke natuur te vinden
en onszelf bevrijden
van al onze problemen van mentale verwarringen,
die van het ego komen…
vanaf het moment dat we werden geboren,
alles wat we tot hiertoe gedaan hebben, kwam van het ego…
ieder plezier dat we ervaren hebben was zo tijdelijk en klein…
laten we onszelf echter niet ontmoedigen en denken:
“het is te laat, het heeft geen zin,
onze geest is compleet gedomineerd door het ego”…
laten we onszelf niet ontmoedigen,
integendeel,
laten we blij zijn dat we ons realiseren
hoe de dingen in feite in elkaar zitten
en wat er in feite gebeurd…
…
ons realiseren dat het alleen onze geest is
en dat we onszelf mits inspanning kunnen bevrijden van ons ego
is de moeite waard…
jaren na jaren hebben we onze egoïstische houding versterkt en
onder invloed van de verdovende projecties van onze zintuigen,
hebben we gelopen en gevlucht van het één naar het ander…
denk niet dat we het zonder eigen inspanning,
zonder onze eigen wijsheid te gebruiken,
onze schizofrene mentale problemen,
die door het ego veroorzaakt worden, kunnen stoppen…
denk niet dat God of Boeddha het voor ons zal oplossen…
laten we zo weinig mogelijk bezig zijn met wereldse dingen,
die alleen maar het ego: “ik ben belangrijk” versterken…
laten we onszelf ontwikkelen
in wijsheid
in plaats van ons te laten domineren
door de energie van het ego…

23 april 08-- 607
Ons realiseren dat het enkel door onze eigen geest is
en dat het enkel door onze eigen inspanningen mogelijk is,
dat we ons kunnen bevrijden van het ego dat ons in lijden houd;
dat is toch de moeite waard om dit in te zien !…
jaar na jaar, gedurende vele levens,
hebben we ons ego versterkt,
door vele negatieve handelingen te stellen
en weinig positiefs te doen
omdat we al die tijd onhelder en onwetend waren…
we leefden heel de tijd onder de invloed van onze misleidende zintuigen…
…
omdat we niet helder zijn,
misleiden onze ogen ons…
via de verwarde interpretaties van de geest,
klampen we ons vast aan uiterlijk “mooi”, “leuk” en “aantrekkelijk”
en lopen we weg van uiterlijk “lelijk”, “onaangenaam” en “onaantrekkelijk”…
…
omdat we niet helder zijn,
misleiden onze oren, ons luisteren, ons…
via de verwarde interpretaties van de geest,
klampen we ons vast aan “mooie”, “leuke” en “aantrekkelijke” klanken
en lopen we weg van “lelijke”, “onaangename” en “vervelende” geluiden…
…
iedere keer wordt ons ego versterkt
door de verwarde interpretaties van de geest…
iedere keer dat we een flits van inzicht krijgen
en wakker geschud worden, is dat de moeite waard…
het is “niet” mogelijk om zonder enige inspanning,
om zonder onze eigen wijsheid te gebruiken,
een halt toe te roepen aan onze verwarringen die steeds groter worden…
…
“God zal alles voor mij doen; ik leg het in zijn handen”…
“Boeddha zal het wel voor mij oplossen; ik moet enkel geduldig wachten”…
zijn verwarrende ego-trucks,
uit angst voor de confrontatie met onze pijn…
…
zonder onze eigen inspanning, een actieve inzet en
een enthousiaste motivatie zal er niets veranderen…
…
laat dit inzicht geen ontmoediging zijn
maar een aanmoediging
om eindelijk een positieve wending aan ons leven te geven…
nu we tot inzicht zijn gekomen
hoe het ego ons via onze zintuigen steeds maar misleid
en nu we de nodige handvatten aangereikt krijgen,
moeten we de verantwoordelijkheid
voor de positieve ommezwaai in ons leven, opnemen…
…
laten we naar anderen en naar onszelf
de wens uitspreken
dat we inzicht en wijsheid mogen ontwikkelen
in plaats van ons nog langer door het ego te laten domineren…

21 april 08-- 606
Onszelf toewijden aan anderen,
ons verbinden met anderen,
is een act van wijsheid,
en niet van emotie,
en komt voort uit de ontdekking
hoe pijnlijk de geest van gehechtheid is…
de volgende dagen van mijn leven
wil ik mij helemaal toewijden aan innerlijke vrede…
de resterende dagen van mijn leven
is innerlijke vrede het enige dat werkelijk van belang is…
niet alleen voor mezelf, maar voor alle levende wezens…
vanaf het moment van mijn geboorte,
was ik volkomen onder de controle
van de totale onrealistische en belachelijke filosofie van gehechtheid
aan mensen en dingen,
en vooral aan leuke mensen en dingen…
en weet je waar we nog het meeste aan gehecht zijn ?…
aan onze verlangens en verwachtingen die niet in vervulling gaan…
we plaatsen onszelf op de eerste plaats…
we plaatsen onze verlangens en verwachtingen op de eerste plaats,
en zonder enige twijfel zijn we overtuigd
dat onze verlangens uitermate belangrijk zijn,
voor het welzijn van de wereld, ons gezin of onze relatie…
…
laten we ons leven opdragen en toewijden aan anderen…
we kunnen in complete openheid onze “wensen” uitdrukken,
en daarna zowel de “ja” als de “neen” verwelkomen…
laten we niets meer voor onszelf verlangen en verwachten,
want dat is geen openheid maar geslotenheid,
en we zitten in de pijnlijke val van gehechtheid
die veel pijn tot gevolg heeft…
hoe minder we verlangen en verwachten,
hoe meer de dingen “vanzelf” gebeuren
en “vanzelf” naar ons toekomen…
en datgene dat dan komt,
is “juist” en “zuiver” en “compleet”
en in overeenstemming met de hemel en de kosmische energieën…
het is echter belangrijk om erg opmerkzaam te zijn,
opdat we zien wat er voor wonderbaars naar ons toekomt…
leven vanuit een zuiver motivatie
heeft te maken met een wijze en open geest,
en dat is het tegenovergestelde
van een enggeestige, geobsedeerde geest
die vooral bezig is met zijn/haar eigen welzijn,
die teveel op de uitkijk zit of er
aan zijn/haar verlangens en verwachtingen voldaan wordt…
ons leven compleet toewijden aan anderen
heeft een groot effect op onze innerlijke wereld…
maar het is echter geen emotionele tegemoetkoming…
onszelf toewijden aan anderen
betekent niet dat we alles doen voor de ander
en hem/haar alles geven wat hij/zij wenst…
onszelf toewijden is een act van wijsheid,
niet van emotie,
en komt voort uit de ontdekking
hoe pijnlijk de geest van gehechtheid is…
gedurende ontelbare levens heeft gehechtheid onze geest diep doordrongen…
onze geest is verziekt door onwetendheid en verwarring…
het boeddhistische pad is geen zweverig pad
maar heeft als hoofdbedoeling
dat we stap per stap handelen-spreken-denken
vanuit mededogende wijsheid in plaats vanuit onwetendheid…
…
het gaat erom dat we
de verwarrende, pijnlijke houdingen en gedachten van
gehechtheid, verlangens en verwachtingen ontdekken
en vanuit een zuivere motivatie en wijsheid
ons leven aan anderen toewijden,
dan wordt ons leven echt de moeite waard…

18 april 08-- 605
Het boeddhistische pad is een innerlijke reis…
een diepgaande zoektocht
en éénmaal op weg is er geen terugkeer mogelijk…
éénmaal op weg engageren we ons…
met een bootje op een karmische stroom…
het is net hetzelfde als geboren worden…
éénmaal we geboren zijn,
kunnen we na een paar dagen niet zeggen: “ik wil terug”…
vanaf het moment van onze geboorte,
worden we als het ware verplicht tot een zeker engagement,
want we kunnen niet terug…
het boeddhistische pad is een reis die heel duidelijk is…
daarom noemt het boeddhisme…
het is boeddha-isme omdat we de reis, de weg, het pad
dat Boeddha ging, proberen te volgen…
het gaat om een echt engagement…
het is dus geen plezierreisje…
één van de grootste misverstanden is
dat mensen denken dat het spirituele pad
te vergelijken is met een plezierreisje,
een vakantie-uitstap met allerlei mooie dingen
die ons gedurende de reis te wachten staan…
dit is natuurlijk een vergissing…
het is een confronterende reis met onszelf…
een weg naar binnen…
een reis terug naar onszelf,
en dit kan pijn lijk zijn…
hoe verder we op weg gaan,
ontdekken we verwarring, onhelderheid en misleiding…
en dan
willen we vluchten
maar kunnen niet meer terug…
…
in de mate dat we zonder enige twijfel
en heel eerlijk kunnen toegeven,
hoe erg verward en onhelder we de wereld zien,
komen we dichter bij de bevrijding !…

16 april 08-- 604
Wanneer al mijn goede en goedbedoelde daden negatief uitvallen…
dit is het “Zwaardwiel van Innerlijke transformatie”
dat “nu” als een boemerang naar mij terugkeert
omwille van negatieve daden die ik in het verleden,
niet vanuit schuld maar vanuit onwetendheid, heb verricht…
omwille van
ondankbare reacties op de vriendelijkheid van anderen…
vanaf nu zal ik elk vriendelijk gebaar koesteren…
“Zwaardwiel” vers 45 Dharmarakshita
soms lijkt het erop alsof niets goed uitpakt,
alsof alles verkeerd loopt…
we gaan op reis naar een streek waar het altijd mooi weer is
en het regent er heel de tijd…
mijn partner had me deze keer beloofd
mee te gaan op bezoek, maar hij deed het niet…
ik ben steeds bereid anderen te helpen
maar als ik eens in de puree zit, heeft er niemand tijd…
ik ga op reis met een spirituele groep
en lastig dat ze zijn…
als ik hier ben, wil ik daar zijn…
als het koud is, moet het warm zijn…
als het warm is, wil ik het frisser…
al deze bedenkingen die in ieder van onze geest opkomen,
komen door ondankbaarheid jegens anderen in vorige levens…
laten we vanaf nu dankbaar zijn voor elke vriendelijkheid…

14 april 08-- 603
Indien ons leven verstrikt blijft
in wereldse bezorgdheden
is ons leven zinloos…
indien we denken:
“ik heb nog zoveel te doen in mijn huis…”
“ik heb nog zoveel werk te doen…”
“ik heb nog zoveel te doen voor…”
“ik moet eerst nog dit… en nog dat…”
“ik heb geen tijd om te mediteren…”
“ik heb geen tijd om aandachtig stil te staan
bij echt belangrijke dingen, zoals innerlijke vrede,
mededogen, de oplossing van mijn wrevel ligt niet buiten mij, enz…”
dan betekent dit
dat onze geest verstrikt blijft in wereldse dingen…
dit betekent dat het ego
dat ons al vele levens in zijn macht houdt,
ons nog steeds vastklampt
of… wij klampen ons vast aan het ego…
het feit dat we deze tekst hier aan het lezen zijn, is hoopvol !…
we stellen ons open,
we laten het toe dat er ons iets wakker schudt…
maar we zijn geneigd
om terug in het oude, gekende patroon te vluchten:
“ik heb geen tijd omdat ……”
“ik moet eerst nog dit ……”
laat toe dat we helemaal door elkaar geschud worden…
laten we bedenken dat indien
we verder volhouden met “ik heb geen tijd”
dat we heel hard ons leven aan het verprutsen zijn…
waarom ?…
…
we zijn op dit punt in onze evolutie, van vele levens, gekomen
dat we “nu” in de uitzonderlijke mogelijkheid zijn
om een grote sprong voorwaarts te maken…
…
we zijn op dit punt in onze evolutie gekomen,
omdat we de nodige inzichten en helderheid verzameld hebben,
om die krachten te bundelen
en iets voor de wereld te betekenen;
maar wat we voor de wereld betekenen is niet
van aardse maar van transcendente aard…
…
we zijn op dit punt in onze evolutie gekomen,
om de wereldse goden: geld, roem, angst, jaloezie, aanzien, enz…
om die niet meer te dienen
maar om ons stap per stap dienstbaar te stellen
voor de bevrijding van anderen…
…
we zijn op dit punt in onze evolutie gekomen,
dat we een heel bijzondere buitenkans krijgen
en het zou toch heel jammer zijn,
moesten we deze kans laten voorbijgaan…
…
laten we ons enthousiast uitgenodigd voelen
om wakker te worden
en te stoppen met: “ik heb geen tijd”…
het zou toch jammer zijn,
moesten we pas op ons sterfbed inzien:
“ja, ik heb heel hard gewerkt en veel leuke dingen gedaan
maar wat wezenlijk belangrijk was
daar heb ik niets van terecht gebracht”…

7 april 08-- 602
Een trotse geest is als een woestijn…
er kan niets groeien in een geest die vervuld is van trots…
wanneer we een Tibetaans boeddhistische tempel binnenkomen,
maken we normaal gezien drie posternaties of neerbuigingen;
ook bij het begin van ieder onderricht of meditatie-sessie…
voor de onwetende lijkt het op ‘het aanbidden van Boeddha’,
maar dat is het helemaal niet…
wat is het dan wel ?…
bij een korte posternatie gaan we neerknielen
en tikken we met het hoofd tegen de grond,
bij een lange posternatie gaan we
helemaal uitgestrekt neer op de grond…
waarom doet men dit ?…
de hoofdbedoeling is ons ego naar beneden halen…
egocentrische trots kijkt zeer oppervlakkig naar dingen
en ziet nooit de ware natuur van de dingen…
wanneer we posterneren in een tempel dan posterneren we niet
voor de materiële voorwerpen die op het altaar staan,
maar brengen we hulde aan de ware, zuivere wijsheid,
waardoor we vanuit ons warme hart wensen dat alle wezens
moge bevrijd worden uit eender welk lijden…
posterneren is niet zomaar een boeddhistische gewoonte…
om ervoor te zorgen dat onderricht geven geen egotripperij wordt,
zullen zelfs hele grote leraars zoals H.H. de Dalai Lama posterneren
vooraleer ze op de troon gaan zitten…
in feite, om trots te verminderen
en meer gegrond te zijn in de realiteit,
zouden zowel de leraar als de leerling
moeten posterneren voor het onderricht…
anders, is er geen plaats voor complete openheid,
en het daaruit volgend helder inzicht…
…
de trotse geest is als een woestijn…
er kan niets groeien in een geest die vervuld is met trots…
…
in ons dagelijks leven posterneren we
voor dingen die “niet” de moeite waard zijn,
en wij gaan ze zelfs aanbidden…
zonder het te beseffen, aanbidden we succes, roem, aanzien,
gerespecteerd worden, ons gelijk halen, e.d…
en we beseffen niet dat ons onbewust najagen
van verlangens, verwachtingen, succes, gerespecteerd worden, e.d
dat die allemaal egocentrisch gericht zijn
en niet aan het groter geheel ten goede komen…
we beseffen niet dat ze ons in feite geen geluk brengen…
natuurlijk, geven we niet toe
dat we posterneren voor succes, respect, e.d,
maar in feite geven we constant voeding
aan onze trots en ons egocentrisch gevoel
(waarvan we zeggen dat het goed voelt;
een goed warm gevoel dat we verwarren met ons zuiver hart)…
de tibetaanse term voor posterneren is “chag-tsäl”
wat betekent “neerbuigen voor wijsheid”…
en wanneer we neerbuigen zou onze mentale houding
er één moeten zijn
die de kwetsende natuur van onze egocentrische trots herkent…
en begrijpt dat helder-mededogende-wijsheid
onze enige gids is die de moeite waard is…
indien we deze respectvolle houding niet hebben,
kunnen we maar beter niet posterneren…
indien we niet posterneren met een nederige, open geest
die nederig erkent
“ik heb hulp nodig voor mijn bevrijding want ik kan het niet alleen”,
dan is het zinloos om een fysieke posternaties te maken
voor de show of uit gewoonte…
traditie is hier niet van belang…
indien we erkennen hoe onze trots werkt
en we posterneren voor mededogende wijsheid,
dan is dit zeer effectief…
en wanneer we dit met deze ingesteldheid doen,
zuiveren we onze geest
ten dienste van de bevrijding van alle levende wezens…

3 april 08-- 601
Telkens wanneer we enige vorm van irritatie,
frustratie, verlangen, ontgoocheling of onvrede ervaren
dan is dit hetzelfde als de smid
die door het zwaard dat hijzelf heeft gesmeed, wordt vermoord…
eender welk lijden
is het “Zwaardwiel van Innerlijke transformatie”
dat als een boemerang naar onszelf terugkeert…
laten we vanaf nu zorgzaam, aandachtig en alert zijn
en nooit meer op een niet-deugdzame wijze
of een negatieve manier handelen, spreken of denken…
“Zwaardwiel” vers 46 Dharmarakshita
welke kwellingen er ook pijn doen,
we moeten steeds de reden of de oorzaak
bij onze eigen negatieve acties in het verleden leggen…
we moeten nu vastberaden beslissen om alertheid te ontwikkelen
opdat we geen negatieve handelingen, uitspraken of gedachten meer verrichten…
dit is de enige weg
die ons nu en in de toekomst waar en diep geluk en vrede zal brengen…
omtrent de negatieve acties van anderen,
is het belangrijk om steeds de twee volgende aspecten helder te zien:
1. enerzijds zullen we de gevolgen van andermans negativiteit niet ervaren
daar hoeven we ons geen zorgen om te maken…
2. anderzijds is het onze taak om in alle situaties
mededogen voor anderen te ontwikkelen,
welke handelingen anderen ook stellen…
…
de absolute werkelijkheid is de werkelijkheid
zoals de spiegel mensen en dingen waarneemt en observeert
zonder enige emotionele lading of interpretatie…
indien we stap per stap inzicht krijgen in de absolute werkelijkheid,
zullen we ons steeds meer bewust worden
van de fijnere details van ons handelen…
we beginnen steeds sterker in te zien
dat de minste negatieve handeling-uitspraak-gedachte
enorme consequenties heeft…
“alertheid ontwikkelen”
betekent dat we de fijne details willen kennen;
de kleine dingen waardoor onze motivatie wegzakt,
omdat we weten dat kleine dingen
enorme negatieve gevolgen kunnen hebben…
de kennis en het inzicht in de absolute werkelijkheid is nodig…
kennis in het absolute is geen kwestie van weg zweven…
het idee dat nirvana een plaats is
waarnaar we naar kunnen wegzweven,
is gebaseerd op een misvatting
dat we een op zichzelf bestaand wezen zijn
dat zich kan terug trekken
in de innerlijke ruimte van het valse absolute zelf…
deze misvatting, de misvatting dat we
los staan van de wereld of dat zouden kunnen,
is de bron van alle negativisme…
zo’n geïsoleerd nirvana bestaat niet…
het nirvana is deze wereld zoals hij wordt ervaren
door een altruïstisch wezen;
een werkelijk op anderen gericht, oneindig ontwikkeld wezen…
…
verlichting betekent dus
heel goed op kleine dingen letten,
heel goed de kleine gevolgen kennen…
verlichting is niet een bewustzijn
dat van zichzelf zegt en denkt Boeddha of God te zijn
en wegzweeft in zijn verheerlijking…

31 maart 08-- 600
Het spirituele pad
van de zuivering van onze waarneming,
nodigt ons uit
om alleen nog positief waar te nemen…
dit is een innerlijke revolutie…
het betekent echter niet dat we ons kritisch vermogen vernietigen…
pas op ! geen zweverig gedoe van ontkenning !…
het doel van positieve waarneming
is een innerlijke transformatie…
…
dit betekent dat:
we ophouden
met iedereen te beschuldigen…
…
dit betekent dat:
we ophouden
tekortkomingen als het probleem van anderen te zien,
en dat we alle tekortkomingen
voor onze eigen rekening nemen…
…
dit betekent dat:
iedere keer ik iets als verkeerd of niet juist ervaar,
bij anderen of bij mezelf,
dat er dan iets in mezelf te genezen is,
dat er mij een buitengewone en dankbare kans geboden wordt…
…
dit betekent dat:
ik nu de verantwoordelijkheid voor mijn toekomst
en voor de wereld moet nemen !…
…
dit betekent dat:
negatieve, slechte of verkeerde dingen, situaties en mensen
die mijn verwachtingen niet invullen
(of eenvoudig gezegd
iedere situatie waarbij ik niet meer in innerlijke vrede ben)
al die situaties overkomen mij als vrucht van
mijn eigen negatief handelen-spreken-denken ergens in het verleden…
…
innerlijke transformatie heeft de bedoeling
om dit alles een totaal andere richting te geven…
deze radicale ommekeer
komt overeen met de bodhisattva-gelofte,
die alle spirituele mensen zullen toejuichen…
deze gelofte is:
“het is mijn blije plicht deze wereld
tot de best mogelijke wereld voor alle wezens te maken”…
H.H. de Dalai Lama zegt
dat we niet boos moeten worden;
dat we niet over ons lot moeten klagen als iemand ons kwaad doet;
alle minder leuke dingen die in ons leven gebeuren, van klein tot groot,
gebeuren om ons te zuiveren van ons negatief karma…
…
iedere keer dat we iets zien of ervaren of tegenkomen
dat enige vorm van irritatie, hoe klein ook, oproept,
is een oefening om onze waarneming te zuiveren…
het is een uitnodiging om onze gewoontes,
onze eigen vergissingen die we rechtvaardigen
door de wereld en de ander er de schuld van te geven,
te vervangen door een nieuwe methode,
dit is
onze vergissingen als oorzaak van onze problemen zien !…
dan kunnen we de energie van deze uitdaging gebruiken
om onze vergissingen van binnenuit te verwijderen…

28 maart 08-- 599
Ofschoon een trots persoon zichzelf als bijzonder beschouwt,
is hij of zij in feite zielig en dwaas…
vanuit een onrealistisch visie van hoe we bestaan,
vergelijken we onszelf met anderen…
we blazen onszelf op
met trots over degene die we als inferieur oordelen,
we blazen onszelf op
met jaloezie naar diegene die we als superieur beschouwen,
en we blazen onszelf op
met een competitief, strijdlustig gevoel naar onze gelijken…
onze trots verwekt minachting
die als de klauw van een leeuw
andere levende wezens kwetst…
deze kwetsende acties bestendigen
dat we in het volgend leven ongeluk zullen ervaren…
intussen, beschermt trots ons op een valse manier,
zodat we de moeilijke toestand
van ons huidig leven (vol van irritatie een ontgoocheling) niet beseffen,
omdat we zo arrogant zijn
en denken dat we vlekkeloos, helder en perfect zijn…
mensen die beweren dat ze geen pijn
of geen problemen meer kennen,
zitten dus met een heel groot probleem,
dat van de trotse ontkenning…
en dit heeft vele negatieve gevolgen:
1) het fundament “motivatie” is verdwenen,
2) we verzuimen om de Dharma te bestuderen en te beoefenen,
3) daardoor ontwikkelen we geen nieuwe goede kwaliteiten meer en
4) de kwaliteiten en verdiensten
die we eerder verzameld hebben, devalueren…
…
ofschoon een trots persoon zichzelf als bijzonder beschouwt,
is hij of zij in feite zielig en dwaas…
…
een tegengif tegen trots is stilstaan bij het feit
dat alles wat we weten en ieder talent
en verdienste die we hebben,
dat we al die dingen verkregen hebben
door de vriendelijkheid en de inspanning van anderen…
indien we een goeie atleet zijn
dan moeten we onze ouders en coaches bedanken…
zelfs de dingen die we geheel vanzelfsprekend vinden,
zoals leren lezen,
komt door de vriendelijkheid en moeizame inspanningen
van onze leraars en degene die de boeken schreven en drukten…
als we dit allemaal in ogenschouw nemen
hoe zouden we nog durven trots zijn,
en denken dat we goeie kwaliteiten hebben
omdat we iemand speciaal zijn ?…

27 maart 08--598
Wanneer ik geboren werd
in een benauwende en ellendige toestand…
dan is dit het “Zwaardwiel van Innerlijke transformatie”
dat “nu” als een boemerang naar mij terugkeert
omwille van negatieve daden die ik in het verleden,
niet vanuit schuld maar vanuit onwetendheid,
heb verricht…
omdat ik in het verleden een negatieve in gesteldheid had,
anderen heb bekritiseerd en vooral hun gebreken heb gezien…
laten we vanaf heden een positieve houding ontwikkelen
en onze omgeving als vlekkeloos en zuiver zien…
“Zwaardwiel” vers 15 Dharmarakshita
wanneer ik geestelijk pijn lijd,
omdat ik me nu, in dit leven,
in een onaangename omgeving bevind;
omdat ik met mensen omga die niet aan mijn verwachtingen voldoen…
laten we dan de energie van die teleurstelling gebruiken
om onze innerlijke situatie te veranderen
en laten we beginnen met datgene
waarover wijzelf wel controle kunnen verwerven: onze geest…
…
omdat we in het verleden,
alles als negatief en onvolmaakt hebben beschouwd,
lijkt het
alsof we nu steeds terechtkomen op negatieve plaatsen,
gewelddadige steden en lelijke huizen…
in plaats van bij de pakken te blijven zitten
en ons lot te betreuren,
kunnen we het probleem aanpakken
door de oefening van helder waarnemen:
we zien in alle mensen hun boeddha-essentie
en we zien alle huizen als paleizen waar boeddha’s wonen…
door deze geestelijke transformatie
verheffen we onszelf tot een subtiel niveau
waarop je de wereld van het alledaagse laat
voor wat het is,
je concentreert je op het positieve aspect
en je richt alle kritiek op jezelf…
wanneer de wereld er aan de buitenkant slecht uitziet,
dan geef je die waarneming
een tegengestelde richting
en beschouw je dit als een falen van je eigen verbeelding…
alle “onvolmaaktheid” die ik waarneem,
komt voort uit mijn eigen “onvolmaakte” waarneming…
alle “starheid” die ik waarneem,
komt voort uit mijn eigen “starre” waarneming…
iedere keer dat ik vind
dat er iets niet juist is, verkeerd loopt,
dat de ander aan mijn verwachtingen niet tegemoet komt,
geef dan kritiek op je eigen zienswijze,
en overwin je eigen
vastgeroeste waarneming van het alledaagse…
dit is het spirituele pad
van de zuivering van de waarneming…

25 maart 08-- 597
Bevrijding betekent
de geest uit zijn schuilplaats halen,
de geest uit zijn verduistering of cocon halen…
de potentie om niet alleen onszelf
maar alle levende wezens behulpzaam te zijn,
is aangeboren in de geest van ieder van ons…
alle kwaliteiten en activiteiten van Boeddha Shakyamuni,
beginnend met zijn verworvenheid van zijn onovertrefbaar ontwaken,
zijn draaiing van het dharmawiel en
al zijn talenten om dienstbaar te zijn aan levende wezens
komt door kwaliteiten die altijd aangeboren waren
in de geest van Boeddha Shakyamuni, en
die hij erkende wanneer hij de boeddhastaat bereikte…
Boeddha Shakyamuni is niet de enige die deze kwaliteiten bezit…
we bezitten allemaal die kwaliteiten…
het verschil tussen een boeddha en onszelf is
dat onze kwaliteiten in feite nog slapen,
omdat ze verduisterd zijn door wat de mahasiddhas
de cocon van concepten hebben genoemd…
met onze gedachten creëren we een cocon
die al onze kwaliteiten,
die aangeboren en altijd reeds in onze geest waren,
bedekken…
dit is een soort van verkwisting…
we verkwisten de natuur van onze geest,
niet in de zin dat hij wordt beschadigd,
maar in de zin dat hij op die manier verborgen blijft;
dat hij in feite slapend is…
bevrijding verwijst naar de geest uit zijn schuilplaats halen,
uit zijn verduistering of cocon halen…

21 maart 08-- 596
Wanneer er nu, in dit leven, lelijke en
beledigende woorden mijn oor treffen…
dit is het “Zwaardwiel van Innerlijke transformatie”
dat “nu” als een boemerang naar mij terugkeert
omwille van negatieve uitspraken die ik in het verleden,
niet vanuit schuld maar vanuit onwetendheid, heb gedaan;
omdat ik in het verleden veel heb gezegd zonder nadenken en
heb geroddeld en daardoor veel vriendschappen heb vernietigd…
laten we vanaf heden alleen
onze eigen fouten en onbezonnen opmerkingen bekritiseren…
“Zwaardwiel” vers 14 Dharmarakshita
wanneer we kwetsende woorden horen,
laten we dan terug het tegenovergestelde doen
van de normale egocentrische reactie op lijden…
laten we als een pauw
het gif transformeren in iets positiefs…
“Innerlijke Transformatie” leidt tot innerlijke vrijheid
door op een andere manier te reageren…
de scheldwoorden die ik nu naar mijn kop krijg,
vinden hun ontstaan in mijn verleden…
de kwetsende woorden die ikzelf in het verleden uitsprak,
komen nu als een boemerang naar mij terug…
ik neem de verantwoordelijkheid op
voor mijn kwetsende woorden naar anderen…
door het gif te transformeren,
doorbreek ik de kringloop,
en gebruik ik de kwetsende woorden
om te voorkomen dat ik anderen blijf kwetsen…

19 maart 08-- 595
Een helder denken
heelt alles
wat er geheeld moet worden…
ofwel is er helderheid,
ofwel is er verwarring…
ofwel ervaren we geluk en vrede,
ofwel ervaren we spanning en onvrede…
de natuurlijke staat van onze geest is helderheid en vrede…
en deze heldere plek in onze geest is bij iedereen aanwezig…
het enige probleem is, is dat het soms gebeurt,
dat er veel sluiers onze heldere kern verduisteren…
die sluiers die onze ware heldere kern verduisteren
zijn verwarde onjuiste gedachten…
indien we aan elke gedachte de vraag toevoegen:
“is dat waar ?”, en diep in ons hart voelen
dat het juiste eerlijke antwoord “ik weet het niet” is,
is dit iedere keer een moment van bevrijding;
we vangen een glimp op van de staat van verlichting…
…
indien we met ons helder denken
onze verwarde gedachten in vraag stellen,
helen we alles
stap per stap…
akkoord, het is een fulltime job…

17 maart 08-- 594
Wanneer ik nu, in dit leven, hulpeloos ben, in de val zit,
alle vrijheid mis, slachtoffer ben van marteling…
dit is het “Zwaardwiel van Innerlijke transformatie”
dat “nu” als een boemerang naar mij terugkeert
omwille van negatieve daden die ik in het verleden,
niet vanuit schuld maar vanuit onwetendheid,
heb verricht;
omdat ik in het verleden heb neergekeken
op diegene die nederig waren,
en omdat ik ze als slaven voor mijn egoïstische noden heb gebruikt…
laten we vanaf heden dienstbaar zijn aan anderen,
met nederige devotie van lichaam en leven…
“Zwaardwiel” vers 13 Dharmarakshita
dit is het tegenovergestelde
van de normale egocentrische reactie op lijden…
stel je voor dat je hulpeloos bent en gemarteld wordt,
met het menselijk gevolg
dat je geest volledig wordt in beslag genomen
door haat voor je beulen,
met woede voor deze onrechtvaardigheid,
met gedachten over hoe je weerstand zou kunnen bieden,
zou kunnen ontsnappen, wraak zou kunnen nemen…
enkel “Innerlijke Transformatie” leidt tot “Innerlijke Vrijheid”
door op een andere manier te reageren,
door de verantwoordelijkheid voor mijn lijden bij mezelf te leggen
en het te gebruiken om mijn egoïsme te overwinnen…
het is belangrijk dat we inzien dat dit een innerlijke vorm van yoga is…
…
er is echter geen sprake van straf of schuld…
het gaat er om dat we inzien dat iedere pijnlijke situatie
een enorme groeikans inhoudt…
“Innerlijke Transformatie” betekent de medaille omkeren
van de negatieve naar de positieve kant…
een moeilijke situatie
is een kans om mezelf en de wereld te bevrijden
en om mijn boeddha-kwaliteiten uit het duister
naar het licht te brengen…
in plaats van toe te geven aan mijn haatgevoelens
kies ik voor een andere motivatie:
mij verzetten tegen de kwellende gedachten van angst en haat…

14 maart 08-- 593
Het is onmogelijk om een probleem te hebben
zonder dat er een gedachte aan voorafgaat…
geen gedachte, geen probleem…
de gewaarwording van deze heldere waarheid
is het begin van onze innerlijke vrede…
maar we durven deze heldere waarheid
niet onder ogen zien…
mogen we dan geen gedachten hebben ?…
jawel, natuurlijk, we kunnen niet zonder…
maar laten we onderzoeken
dat er geen enkele gedachte bestaat die op zichzelf waar is…
gedachten komen en gaan…
ze komen uit de geest
en lossen terug op in de geest…
zoals golven die uit de zee oprijzen
en er terug in vervloeien…
…
enige tijd geleden had ik een bijzonder ervaring…
ik had erge buikpijn, die niet zonder pijnstiller zou weggaan…
een vriend vertelde op dit moment
een boeiend verhaal dat me helemaal fascineerde;
plots bemerkte ik dat mijn pijn weg was…
de gedachte die aan de pijn gelinkt was, was weg…
het was voor mij een grote ontdekking, een helder inzicht…
…
alleen maar opmerken wat er gebeurt, wat we zien en wat we voelen
maar er geen verhalen rond fantaseren,
dat is houden van dat wat is,
dan kom er vrede,
dat is de hemel…
zelfs als ik pijn heb,
kan ik houden van dat wat is…
pijn hebben en in het innerlijk gevecht gaan
dat je geen pijn zou mogen hebben,
dat is de hel…
en dat betekent niet
dat ik geen pijnstiller neem !…

12 maart 08-- 592
Wanneer ik arm ben,
maar vervuld van hebzucht en begeerte…
dit is het “Zwaardwiel van Innerlijke transformatie”
dat “nu” als een boemerang naar mij terugkeert
omwille van negatieve daden die ik in het verleden,
niet vanuit schuld maar vanuit onwetendheid,
heb verricht;
omdat ik in het verleden gierig was
en onwillig om met anderen te delen;
omdat de offers die ik in het verleden bracht
in tempels en aan bedelaars mager waren…
Laten we vanaf heden geven
met een vrijgevig en zuiver hart …
“Zwaardwiel” vers 37 Dharmarakshita
het is niet erg om arm te zijn indien ik monnik of non ben
en een gelofte van armoede heb afgelegd,
omdat die armoede dan gebruikt wordt
als een middel tot bevrijding…
maar het is een serieus probleem
om arm te blijven
indien ik dingen in de wereld wil realiseren…
wanneer dit voortdurend met ons lijkt te gebeuren,
moeten we beseffen dat we in een vorig leven
niet genoeg gegeven hebben,
niet genoeg geld, liefde, respect, uitleg, enz…
dat we erg met een hebzuchtige mentaliteit hebben geleefd…
misschien hebben we wel iets gegeven aan mensen
die we graag hadden of sympathiek vonden,
maar niets aan mensen die we onbelangrijk vonden…
en het ergste is dat we, in het verleden,
nagelaten hebben om offers te brengen in de tempel…
daardoor heb ik in vorige levens negatief karma gecreëerd;
daardoor kan ik nu geen geld houden,
verlies ik het, word het gestolen, word ik financieel bedrogen, enz…
het lijkt alsof ik pech heb…
dit is natuurlijk niet zo…
dit is het “Zwaardwiel van Innerlijke transformatie”
dat “nu” als een boemerang naar mij terugkeert
omwille van negatieve daden die ik in het verleden,
niet vanuit schuld maar vanuit onwetendheid,
heb verricht…

10 maart 08-- 591
Vrijgevigheid is de ideale remedie
om onze innerlijke angsten
dat we tijd, geld of liefde te kort hebben,
te genezen…
alle menselijke wezens worden met lijden
door geboorte, oud worden, ziekte en dood geconfronteerd…
er moeten echter nog twee specifieke problemen aan toegevoegd worden:
het probleem van overdreven activiteit
en het probleem van frustratie…
…
“overdreven activiteit” is het gevoel dat we altijd haastig zijn,
dat er nooit genoeg tijd is voor iets
en dat we altijd druk bezig zijn van ’s morgens tot ’s avonds…
het is een constant gevoel van dat er niet genoeg tijd is,
dat ieder moment van de dag, ieder uur en iedere minuut gevuld is
en dat er nooit een moment voor ontspanning is…
dit probleem van overdreven activiteit
komt door het feit dat we geen controle over ons leven hebben…
we kunnen niet zeggen:
“wacht even ! ik wil nu nog niet sterven
want hetgeen ik begonnen ben, heb ik nog niet beëindigd”…
wanneer de dood komt, of we klaar zijn of niet, hij zal komen…
het is daarom dat we altijd een jachtig gevoel hebben
en dat de tijd vliegt…
dit is een groot probleem van het menselijk bestaan…
…
een ander probleem is dit van frustratie…
zelfs al haasten we ons zoveel mogelijk,
zelfs al werken we fysiek, verbaal en mentaal zeer hard,
we hebben nooit echt het gevoel dat de dingen compleet zijn,
er is altijd een gevoel van ontevredenheid
dat het niet genoeg is, dat het niet juist is,
te weinig, of teveel, of niet goed genoeg…
er is altijd frustratie in onze geest,
dat de dingen niet helemaal zijn zoals ze zouden moeten zijn;
en dat de anderen onze wensen, verlangens en verwachtingen niet vervullen…
deze twee, overdreven activiteit en frustratie, zijn een wereldwijd probleem…
…
overdreven activiteit komt door het gevoel dat we iets missen !…
de beste remedie, op korte termijn, voor deze problemen is vrijgevigheid…
…
indien we liefde, tederheid of geld geven
vanuit een zuiver hart,
met een juiste intentie,
zonder iets terug te verwachten,
komt het niet alleen ten goede
aan degene die het geschenk heeft ontvangen,
het komt ook aan onszelf ten goede…
door elke gift vanuit onze zuivere kern
verzamelen we positieve energie
die ons steeds dichter bij de boeddhastaat brengt…

7 maart 08-- 590
Wanneer mijn geest nu, in dit leven, verstoort is
en ik me dikwijls gefrustreerd voel
omdat de dingen nooit verlopen op de manier dat ik het wil;
omdat de ander niet
aan mijn verwachtingen en verlangens tegemoetkomt…
Dit is het “Zwaardwiel van Innerlijke transformatie”
dat “nu” als een boemerang naar mij terugkeert,
omwille van negatieve daden die ik in het verleden,
niet vanuit schuld maar vanuit onwetendheid,
heb verricht;
omdat ik in het verleden anderen heb gestoord en belemmert,
wanneer ze heilzaam en spiritueel werk deden…
Laten we vanaf heden stoppen
met anderen te storen en te ontmoedigen
wanneer ze heilzaam en spiritueel werk verrichten…
“Zwaardwiel” vers 21 Dharmarakshita
indien ik me in dit leven dikwijls gefrustreerd voel
omdat de dingen nooit verlopen zoals ik dat wil
of omdat de ander niet aan mijn verwachtingen tegemoetkomt,
vindt dit zijn oorsprong in vergissingen
die ik, vanuit onwetendheid en niet vanuit schuld,
in het verleden heb gemaakt…
…
de ander behulpzaam zijn
is aan de ander zijn/haar verwachtingen voldoen…
is dat waar ?…
…
ik heb zorgen
vanuit een krampachtig verlangen naar leuke dingen…
ik verwacht en verlang dat de ander (mijn partner, vriend) mij hierbij helpt,
en mijn leuke verlangens invult…
wanneer de ander aan mijn verwachtingen en verlangens
tegemoet komt,
is hij/zij mij dan werkelijk behulpzaam ?…
…
ik heb zorgen
omdat ik niet geleerd heb
hoe ik met moeilijke mensen en situaties kan omgaan…
ik verwacht en verlang dat de ander (mijn partner, vriend) mij hierbij helpt,
om die vervelende mensen en situaties op te lossen…
wanneer de ander aan mijn verwachtingen en verlangens
tegemoet komt,
is hij/zij mij dan werkelijk behulpzaam ?…
…
misschien maak ik het de ander naar zijn/haar zin
omdat ik bang ben
dat de ander mij niet meer sympathiek of lief zal vinden ?…
is dat niet wat egocentrisch van mijn kant ?…
…
misschien maak ik het de ander naar zijn/haar zin
omdat ik hoop dat de ander van zijn/haar kant
het mij dan óók naar mijn zin zal maken ?
is dat ook niet wat egocentrisch van mijn kant ?…
…
zou het niet kunnen dat ik de ander werkelijk behulpzaam ben,
door de ander op een subtiele manier uit te nodigen
om zelf de verantwoordelijkheid te nemen
om zichzelf te bevrijden uit verwarring en misleiding ?…
…
ik vrees dat de ander mij niet echt behulpzaam is,
indien hij/zij probeert te voldoen
aan mijn krampachtig verlangen naar leuke dingen…
…
indien de ander niet aan mijn verwachtingen tegemoetkomt,
vindt dit zijn oorsprong in vergissingen
die ik, vanuit onwetendheid en niet vanuit schuld,
in het verleden heb gemaakt
en die nu als een boemerang naar mij terugkeren
en bedoelt zijn om mezelf te bevrijden…
…
de ander hoeft niet aan mijn verlangens tegemoet te komen…
betekent dit dan dat ik, van mijn kant,
ook de ander niet hoef tegemoet te komen ?…
mijn opdracht is
om anderen “oprecht behulpzaam” te zijn !
vanuit een zuivere motivatie,
vanuit een zuiver hart…
soms lijkt het
alsof ik de ander zijn/haar zin doe;
soms lijkt het
alsof ik de ander zij/haar zin niet doe…
…
de verzen over “het Zwaardwiel van onze negatieve daden”
willen ons uitnodigen
om onze onwetendheid door te snijden,
om ons te bevrijden uit onze onwetendheid, verwarring en misleiding…
om ons bewust te worden van onze egoïstische houding,
en die te vernietigen…
…
“het Zwaardwiel van onze negatieve daden”
is het bevrijdingswapen tegen onze grootste innerlijke vijand:
zelfbedrog door onze onjuiste waarneming…

5 maart 08-- 589
Bij de tantrisch boeddhistische oefening
“alsof-we-boeddha-zijn”
merken we de onvolmaaktheden van anderen op
als spiegel van onze eigen kwetsuren…
op het tantrische boeddhistische pad
stellen we ons voor dat we boeddha zijn
met de bedoeling
1) onszelf uit te zuiveren van onjuiste waarneming
2) diep mededogen te ontwikkelen
3) onze boeddha-natuur te erkennen en te verdiepen…
het is de bedoeling om alles in jezelf,
handelingen, uitspraken en gedachten,
te herstellen wat niet in overeenstemming is met een ware Boeddha…
een heel belangrijk onderdeel van deze oefening is,
om in iedereen de boeddha te zien,
omdat iedereen de boedha-essentie in zich draagt…
we kunnen deze oefening echter op twee manieren doen:
1) op een zweverige manier
2) op een innerlijk transformerende manier…
…
aangezien we op het pad van heling en bevrijding zijn,
gaan we 1) heel eerlijk en met scherpe aandacht
de onvolmaaktheden in de ander opmerken;
we gaan er NIET over of voorbij kijken…
daarna 2) gaan we de onvolmaaktheden dat we in de ander zien,
dankbaar toejuichen…
waarom ?…
“dit is een foutieve, onheldere, verwarde waarneming van mij !”…
“dit is een buitenkans om mijn onjuiste waarneming te herstellen”…
“dit is een buitenkans om een gekwetst stukje in mezelf te genezen”…
“daardoor komt er meer innerlijke vrede en geluk in mijn hart
en dit komt allemaal ten goede aan het groter geheel”…
dus echt wel redenen om te juichen !…
…
het moeilijkste in deze oefening
is om in te zien
dat het er in feite niet om gaat,
welke onvolmaaktheden de ander heeft,
en of ze wel dan niet juist zijn !…
iedereen heeft onvolmaaktheden, dat klopt…
maar de ander zijn/haar onvolmaaktheden
dat is onze zaak niet, dat is de zaak van de ander…
…
het gaat echter om een fantastische ontdekking:
“indien ik een onvolmaaktheid van de ander zie,
wordt er mij een ongenezen stukje in mezelf getoond”…
“er wordt mij een groeikans geboden”…
…
de zweverige methode is “voorbij” de onvolmaaktheden
van de ander stappen…
we gaan ze liever ontkennen
omdat
erkennen dat het spiegels zijn van onze eigen kwetsuren,
dat is te confronterend…

3 maart 08-- 588
De tantrisch boeddhistische oefening
“alsof-we-boeddha-zijn”
heeft vooral de bedoeling
om mezelf kritisch te onderzoeken…
op het tantrische boeddhistische pad
stellen we ons voor dat we boeddha zijn
met de bedoeling
1) onszelf uit te zuiveren van onjuiste waarneming
2) diep mededogen te ontwikkelen
3) onze boeddha-natuur te erkennen en te verdiepen…
we oefenen “alsof-we-boeddha-zijn”
en de bedoeling is
om alles in jezelf te corrigeren
wat niet bij een ware boeddha past…
de bedoeling is dus
dat we langs deze weg
onze onbewuste, negatieve gewoontes
erkennen en genezen…
er bestaat echter een groot gevaar,
dat we deze benadering verkeerd opvatten en denken:
“ik ben boeddha, want ik ben ingewijd,
dus ik ben volmaakt,
dus ik heb geen negatief karma meer
want dat zijn allemaal illusies die we voor waar aannemen,
dus ik kan doen wat ik wil”…
dit is een destructieve manier van denken
want het geeft ons een rationeel excuus
om onze negatieve gewoontes te ontkennen…
de ware bedoeling
van het oefenen “alsof-we-boeddha-zijn” is
een groeikans en een stimulans voor mezelf !…
het is duidelijk dat ik de helderheid van een boeddha nog niet bezit,
omdat ik nog vastzit in de oude verwarde waarneming,
maar ik zal die nu aan een kritisch onderzoek onderwerpen…
indien ik werkelijk als een boeddha kon waarnemen
dan zou ik overeenkomstig handelen en denken…
maar dat is niet zo,
want ik word nog regelmatig geconfronteerd
met irritatie, frustratie, de-ander-doet-niet-wat-ik-wil, e.d …
de oefening “alsof-we-boeddha-zijn”
is een stimulans
om dichter bij mijn boeddha-natuur te komen,
een stimulans om juist onderscheid
tussen heldere en niet-heldere waarneming te ontwikkelen…
het is dus geen kwestie van onterecht aannemen dat ik boeddha ben !
en dat we kunnen doen wat we willen !…

29 februari 08-- 587
Zoals een pauw vergif transformeert,
kunnen wij
negatieve gevoelens en ervaringen
in iets positiefs omzetten,
door contact te maken
we met het zaad van de geest van verlichting
die we allemaal in ons dragen…
laten we naar alle negatieve dingen
die ons zijn overkomen, kijken…
indien we hierop reageren met negativiteit
komen we in de negatieve spiraal terecht
in gedachten, woorden en handelingen…
langs deze weg vinden we geen uitweg !…
we vinden enkel uitweg
door onze negatieve ervaringen
in ons voordeel om te zetten,
zoals “een pauw vergif transformeert”…
om als een pauw vergif te transformeren,
is het noodzakelijk
dat we contact maken
met het zaad van de geest van verlichting,
dat in ieder van ons aanwezig is…
hoe kunnen we voeling krijgen
met het zaad van de geest van verlichting ?…
door naar de vredigste, warme plek in jezelf te stappen
en daar contact maken met:
“vanuit het diepste van mijn hart wens ik
dat alle levende wezens innerlijk geluk moge vinden
en moge bevrijd worden uit pijn en lijden”…
iedereen kan daar bijkomen
als we maar ons verzet opgeven !…
langs deze weg kunnen we
onze negatieve ervaringen en emoties
in iets positiefs omzetten…
dus niet door negatieve gevoelens en ervaringen
weg te moffelen of te verdringen
of ze met de saus van liefde te overgieten,
zodat we ze niet meer hoeven te voelen…
de eerste stap is
dat we zelf de verantwoordelijkheid moeten nemen
voor het kwaad dat ons overkomt
en het niet buiten ons projecteren,
zodat we al onze energie kunnen gebruiken
om onszelf innerlijk te ontwikkelen
in plaats van een tevergeefs hopeloze strijd
aan te binden met de buitenwereld…

27 februari 08-- 586
Onze enige ware vijand
is ons vastklampen
aan een ego-gericht-zelf
en ons vastklampen
aan een zelf-koesterende-houding…
Dharmarakshita
“Het Zwaardwiel van Innerlijke Transformatie”
werd geschreven door de grote yogi Dharmarakshita…
een andere vertaling is “het Wiel van Scherpe Wapens”…
de boeddhistische lering die doorheen deze verzen worden uitgedrukt,
is werkelijk als een wapen
dat door het lichaam van de vijand snijdt…
deze lering snijdt door dat tweezijdig grijpen of vastklampen,
dat ons van onze spirituele bevrijding berooft:
1) ons vastklampen aan een egoïstisch-zelf en
2) ons vastklampen aan een zelf-koesterende-houding…
dit zijn de grootste saboteurs op ons pad
van innerlijke bevrijding ten dienste van alle levende wezens…
…
in kloosters in Tibet en Ladakh
komen we afbeeldingen tegen van Yamantaka,
een streng en woest uitziende Boeddha…
we denken misschien dat Boeddha’s en leraars
er altijd vriendelijk en lief moeten uitzien;
dit is dus niet zo…
Yamantaka is het strenge aspect van Manjushri,
de emanatie van de wijsheid van de Boeddha’s…
Yamantaka’s strengheid en woestheid is gericht tegen
ons egocentrisme, onze zelfkoesterende houding, ons ego-grijpen
en ons vastklampen aan een onafhankelijk bestaan…
deze onwetende houdingen ontnemen ons de mogelijkheid
om bevrijd te worden…
op deze manier is Yamantaka
één van onze belangrijkste helpers…
hij is, ondanks zijn streng en woest uiterlijk,
ons zeer behulpzaam op ons pad van innerlijke bevrijding…
hij zal ons voornamelijk bijstaan
om onze ergste ( innerlijke ) vijanden te vernietigen…
we denken misschien dat men in het boeddhisme
nooit over strijd spreekt;
niets is minder waar…
onze ergste vijand, onze ego-gerichtheid,
zal niet vanzelf wegblijven…
als we eerlijk zijn,
komt het ego en het egocentrisme
langs heel subtiele wegen
steeds maar opnieuw terug…
“Het Zwaardwiel van Innerlijke Transformatie”
is dus bedoeld
om het ego om zeep te helpen
en ons leven te redden…

25 februari 08-- 585
Wanneer ik aan duivelse ziektes en jichtachtige kwalen lijd,
maakt mijn zwaardwiel van negatieve daden
een volledige omwenteling
omdat ik in het verleden geschenken heb gestolen…
moge ik in het vervolg geen geschenken meer stelen !…
Dharmarakshita
“mijn zwaardwiel van negatieve daden
maakt een volledige omwenteling” dit betekent:
dat de negatieve acties die we in het verleden gepleegd hebben
(we hebben in het verleden giftige zaadjes geplant)
die negatieve energie hebben we meegedragen en is gegroeid
(die giftige zaadjes zijn nu uitgegroeid
tot een giftige plant en de giftige vrucht is rijp)
en nu word ik uitgenodigd om mezelf te bevrijden en te helen…
er is echter geen sprake van straf of schuld…
het is echter wel de bedoeling dat we inzien
dat de moeilijkheden die we heden ervaren,
dat het ontstaan daarvan bij mezelf ligt
en dat het in het verleden is ontstaan…
…
wanneer we duivelse of onverklaarbare ziektes krijgen,
denken we dat ze “uit het niets” ontstaan…
we denken dat we gewoon onschuldige mensen zijn
die bacteriën inademen…
elk gebeuren nu, alles wat mij heden overkomt,
heeft een ontstaan in het verleden…
indien we in dit leven geconfronteerd worden
met onverklaarbare ziektes vinden ze hun oorzaak
in het verleden (dit leven of een vorig leven)…
als we aanvaarden dat ze veroorzaakt werden
door onze eigen roekeloosheid, zorgeloosheid, enz…
door ons onethisch en crimineel gedrag in het verleden,
dan kunnen we ziekte zien
als een constructieve oefening…
…
indien we gewond zijn of ziek zijn,
adviseert men in het boeddhisme
de constructieve oefening van “geven en nemen”…
schenk al je geluk weg aan anderen
en neem al het lijden op jou…
dit zal ons eigen lijden niet verergeren, integendeel…
in plaats van te lijden aan je oorspronkelijk lijden zeg je:
“wat ben ik blij dat ik dit heb,
elk stukje pijn dat deze ziekte mij geeft,
maakt het mij mogelijk
om de negatieve dingen die ik anderen in het verleden heb aangedaan,
goed te maken”…
en vooral
de schade die ik in het verleden aan anderen heb berokkend…
…
vanaf heden
ga ik regelmatig mediteren
dat ik niemand ooit nog mag bestelen,
en niemand ooit nog mag vernederen of beledigen…

22 februari 08-- 584
Moge ik in mijn omgang met anderen
mijzelf zien als de laagste van allen,
en vanuit het diepst van mijn hart
anderen vol respect hoger achten…
uit “Acht verzen over het trainen van de geest” Langri Thangpa
een van de mooiste lessen in het Tibetaans Boeddhisme is
alle levende wezens leren zien
als kostbaarder dan een wensenvervullend juweel...
dit vers van een tibetaanse meester
nodigt ons uit om een houding te cultiveren
met een diep respect voor alle levende wezens…
de grote valkuil voor spirituele mensen is
dat we ons superieur gaan voelen…
laten we oppassen dat we niet vanuit de hoogte gaan denken:
“kijk maar hoe goed ik bezig ben want
ik heb liefdevolle goedheid en mededogen ontwikkelt
voor al die andere arme stakkers die lijden”…
in plaats daarvan moeten we respectvol,
eerbiedig en nederig met ze omgaan…
eigenlijk moeten we onszelf in sommige opzichten
als inferieur zien aan hen…
dit is een heel belangrijk punt…
een van de grootste obstakels in het beoefenen
van mededogen en bodhicitta is hoogmoed en trots…
elk gevoel van verwaandheid of eigendunk
belemmert het cultiveren van de oprechte altruïstische intentie
en de effectiefste remedie hiertegen is het cultiveren van nederigheid…
als we kijken naar de voorbeelden van grote meesters,
dan zien we dat hun hele leven een toonbeeld is
van het belang van het beoefenen van nederigheid…
laten we ons uitgenodigd voelen door dit vers
om een houding te cultiveren
met een diep respect voor alle levende wezens,
en ons bevrijden van trots…

15 februari 08 --583
Iedere genezing
heeft haar wezenlijke oorsprong
in onze geest,
niet in ons lichaam…
onze geest genezen is van cruciaal belang,
anders zullen onze problemen
die we sinds beginloze tijden hebben
eindeloos terugkeren…
we mogen natuurlijk medicijnen en anders externe middelen gebruiken
om bepaalde ziektes te genezen,
maar die ziektes zullen blijven terugkeren,
tenzij we onze geest genezen…
als we niets doen om onze geest te genezen,
blijft steeds het gevaar bestaan
dat we opnieuw de oorzaak van de ziekte zullen creëren;
en dat we de activiteiten die onze fysieke ziekte hebben veroorzaakt,
zullen herhalen…
we zullen dan dezelfde ziekte
in toekomstige levens opnieuw ervaren
of mogelijk zelfs in dit leven…
het aanpakken van ziekte met behulp van medicijnen
is niet de beste oplossing,
want de werkelijke oorzaak van ziekte is niet extern…
bacteriën, virussen en geesten “lijken” de externe oorzaken van ziekte te zijn,
maar ze hebben op zichzelf geen externe oorzaak…
…
de oorzaak van een ziekte is niet extern,
hij zit in de geest;
het is de geest…
…
alle ziektes, dus ook fysieke ziektes, worden veroorzaakt
door verstoringen in de geest;
door ons egoïsme, zelfkoestering, onwetendheid, woede,
gehechtheid, jaloersheid, niet aanvaarden wat is, begeerte,
verwachtingen koesteren, en andere verstoringen…
deze verstoringen in de geest
creëren duistere of negatieve gedachten…
gedachten die niet vanuit ons zuiver, warme hart komen,
zijn zieke gedachten…
deze verstoringen in de geest
zorgen ervoor dat we duistere of negatieve uitspraken doen…
uitspraken die niet vanuit ons zuiver, warme hart komen,
zijn zieke uitspraken…
deze verstoringen in de geest
zorgen ervoor dat we duistere of negatieve handelingen stellen…
handelingen of acties die niet vanuit ons zuiver, warme hart komen,
zijn zieke handelingen…
zieke handelingen, uitspraken en gedachten
creëren bacteriën en virussen…
zolang we de innerlijke oorzaken ontkennen,
zullen we geen werkelijke genezing bewerkstelligen…

11 februari 08--582
Alle levende wezens zijn boeddha’s…
alle levende wezens zijn boeddha’s
maar ze zijn bedekt door tijdelijke verduisteringen…
wanneer deze versluieringen verwijderd zijn,
zijn het ware verlichte boeddha’s…
de ware identiteit van alle Boeddha’s
en alle levende wezens is dezelfde…
wanneer we
enerzijds onze ware heldere Boeddha essentie niet erkennen
en
anderzijds de versluieringen niet verwijderen,
blijven we verdwalen in samsara…
ieder moment dat we niet in innerlijke vrede zijn,
zitten we in samsara…
ieder moment dat we onvrede,
ontgoocheling, pijn, of irritatie voelen
of enige hoop of verwachting koesteren,
zitten we in samsara…
het is belangrijk om ons dagelijks
aan ons streefdoel te herinneren:
“bevrijding uit samsara, dit wil zeggen:
bevrijding van elke vorm onvrede, hoop, verwachting, enz…”
ondanks het groeiproces dat stap per stap gaat,
is het heel belangrijk om ons niet van ons streefdoel te laten afbrengen…
het angstige ego-stemmetje in ieder van ons
probeert echter al het mogelijke te doen
om ons wel van ons streefdoel af te brengen…
het probeert ons te saboteren door:
“bevrijding uit samsara is niet realistisch”…
“zonder hoop en verwachting leven is niet mogelijk”…
“geïrriteerd zijn is toch menselijk,
je kan daar toch niet van verlost geraken”…
dit zijn stemmetjes die ons enerzijds troosten,
maar anderzijds maken ze ons lui en
zorgen ze ervoor dat we geen moeite meer doen
om verder te stappen op ons pad naar innerlijke vrede…
…
laten we ons steeds opnieuw herinneren,
dat we allemaal, zonder enige uitzondering,
kunnen bevrijd worden van irritatie,
onvrede, verlangens en verwachtingen
en dat we allemaal de boeddhastaat kunnen bereiken
omdat we allemaal de ware essentie van de verlichting
reeds in ons hart dragen…
indien we het zaad van de ware essentie van de verlichting
niet reeds in ons hart droegen,
zouden we nooit de verlichting kunnen bereiken…

21 januari 08-- 581
Ons menselijk bestaan op deze aarde
heeft een missie…
ieder mens is naar de aarde gekomen
met een missie, een opdracht…
deze missie
is het enige wat echt belangrijk is !…
indien we deze missie als enige juiste richting volgen,
is er leven… en…
leven we “echt”…
indien we zonder richting leven,
indien we hier zonder missie zijn,
wat komen we hier dan doen ?…
het kan toch niet
dat we naar hier werden gestuurd zonder opdracht ?…
…
deze missie
is het enige wat echt belangrijk is !…
…
indien we deze missie als enige juiste richting volgen,
is er leven…
indien we zonder richting leven,
is ons leven zonder inhoud… en…
leven we niet echt… en…
zijn we in feite dood…
…
“onze missie leven”,
betekent:
enerzijds in overeenstemming leven met onze essentie,
en anderzijds in overeenstemming leven met de hemel…
…
indien we geen geluk vinden in deze missie,
die richting in ons leven,
die in overeenstemming is
met onze essentie en met de hemel,
is al de rest zonder inhoud en vals…
…
datgene waartoe de hemel ieder van ons leidt,
is juist en goed…
indien we gehoorzamen aan de hemel,
zullen we geluk vinden in onze missie…
…
het weten, het bezitten of het ontvangen
van de missie van de hemel,
is het hoogste bezit…
gehoorzamen aan de opdracht van de hemel,
heeft alles te maken
met het stoppen van het onjuiste
en het bevorderen van het juiste…
daarom,
éénmaal er een negatieve gedachte in onze geest verschijnt,
dienen we die alert een halt toe te roepen…
indien er een goede gedachte komt,
gaan we die voeden,
gehoorzamend aan de hemel
en
we zullen geluk vinden…
in overeenstemming…

16 januari 08-- 580
Onthechting
betekent alleen:
afstand doen van samsara…
we schrikken meestal als we het woord “onthechting” horen
en denken dat genieten dan uit den boze is…
onthechting wordt dus meestal verkeerd begrepen…
onthechting is niets anders dan “afstand doen van samsara”…
wanneer ik een dag heb meegemaakt
die mij van de ene in de andere irritatie bracht,
zonder dat ik daar iets kon aan verhelpen
dan was die dag een “top dag in samsara”…
het voortdurend machteloos in een cirkel draaien
van irritatie, verwarring, ontgoocheling, enz…
zonder te weten hoe het begon…
zo een cirkel die over vele levens kan lopen,
is wat men met “samsara” bedoelt,
en waaruit we allemaal willen bevrijd worden…
…
onthechting is niet
“leven zonder zintuiglijke vreugde of genietingen”…
zintuiglijke vreugde is soms belangrijk…
als we maar onze beheersing niet verliezen
en nadien niet “naar meer verlangen”, “ontgoocheld”, e.d zijn…
indien vreugde echter verwarring, teleurstelling en lijden
tot gevolg heeft, dan dienen we er ons van te onthechten…
…
in het boeddhisme spreekt men tegelijk van “onthechting”
en van “eeuwigdurende vreugde en geluk”,
hoe kunnen we dit aan elkaar knopen ?…
het antwoord is eenvoudig…
we dienen ons enkel te onthechten van dingen en ervaringen
die ons lijden en onze verwarring vergroten…
onthechting betekent dus niet algehele onthouding…
…
onthechting is een innerlijke wijsheid…
indien ik na een bezoek aan Parijs,
waar ik met volle teugen heb van genoten,
depressief word van “ik mis Parijs”,
dien ik me te onthechten van dergelijke uitstapjes…
we dienen dus zelf te onderzoeken welke dingen
aanleiding geven tot irritatie, verwachting, lijden, e.d…
en daar dienen we ons van te onthechten…
…
we dienen ons te onthouden van alles
wat tot negativiteit leidt, tot lijden of ongeluk…
dit kunnen personen of bepaalde voorwerpen zijn,
het kan ook een eenvoudige bloem zijn…
als onze geest extreem naar iets verlangt
of extreem aan iets vasthoudt,
leidt dat tot negatieve reacties en tot psychische ziektes…
…
onthechting zal ons op die manier helpen
om stap per stap
uit de cirkel van samsara te geraken…
onthechting is, in de juiste betekenis,
dus een belangrijk handvat
op weg naar innerlijk geluk…

14 januari 08-- 579
Boosheid
begint als een heel klein vonkje…
dat plots uit onze geest ontvlamt…
boosheid wordt vergeleken met vuur
omdat zijn kracht zo sterk is…
omdat hij zonder onderscheid,
de positieve potenties, de harmonie en
het vertrouwen tussen mensen,
dat met grote inspanningen
over een lange periode werd opgebouwd,
heel snel kan vernietigen…
woede begint,
zoals een woedende bosbrand,
met een heel klein vonkje…
aangewakkerd door de wind
van de onheldere aandacht
die zich makkelijk richt
op negatieve kwaliteiten van iets of iemand
en die opblaast,
vlamt kwaadheid op…
opvlammend,
produceert het een ravage in ons eigen en andermans leven
doordat we ons laten verleiden tot verward, verduisterd wangedrag…
temidden van de verduisterde rook van onze schadelijke acties,
kunnen we de bron van onze moeilijkheden niet zien
en aldus doen we niets
om het vuur van onze irritatie en woede te blussen…
…
onder invloed van haat en woede,
doen we onszelf en anderen pijn…
als Dharma beoefenaars proberen we ons te engageren
in constructieve acties die positieve karmische zaadjes
in onze geestesstroom achterlaten…
deze zaadjes zullen geluk voortbrengen in ons leven,
alsook zullen ze onze geest verrijken
zodat de vruchten van spirituele realisatie zullen groeien…
boosheid verbrand echter deze positieve indrukken
zodat deze positieve energie verloren gaat…
boosheid verschroeit
niet alleen het slachtoffer van onze destructieve daden,
maar ook de dader…
…
geduld en verdraagzaamheid,
de bekwaamheid om innerlijk kalm te blijven
wanneer we met pijn en lijden geconfronteerd worden,
is de remedie of het antigif tegen irritatie en boosheid…

11 januari 08--578
Motivatie
is van het allerhoogste belang…
wanneer we naar de dharma luisteren
is motivatie van het grootste belang…
de reden hiervoor is
dat indien onze motivatie zuiver is,
zullen onze activiteiten van lichaam, spraak en geest
vanzelf ook zuiver worden…
indien onze motivatie niet zuiver is,
zullen onze activiteiten vanzelfsprekend onzuiver zijn…
daarom is zuivere motivatie
en het corrigeren van onze motivatie zeer belangrijk…
welke is de zuiverste motivatie die we nodig hebben ?…
de geest
die streeft naar de hoogste ontwaking
voor het welzijn van alle levende wezens
is de hoogste onder alle motivaties…

7 januari 08 -- 577
OM MANI PEME HOENG
de mantra van
CHENREZIG: de Boeddha van mededogen…
de Boeddha van mededogen noemt Chenrezig (in het Tibetaans)
of Avaloketishvara (in het Sanskriet)...
H.H. de Dalai Lama is de 14de reïncarnatie van Chenrezig...
…
iedere keer dat we de mantra horen, zingen of uitspreken,
is zijn helende werking ontzagwekkend…
…
OM MANI PEME HOENG
in het Tibetaans…
OM MANI PADME HOENG
in het Sanskriet…
…
OM
staat voor
de oneindige klank, oneindige energie,
oneindige volle ruimte die leeg is,
oneindige lege ruimte die vol is,
compleet één en verbonden met al-wat-is,
het AL, enz...
…
MANI
staat voor
het stralende juweel of diamant…
diamant is de hardste materie: staat voor onverwoestbaarheid…
die diamant is in ieder van ons aanwezig…
hij staat symbool staat voor onze kern,
onze goddelijke essentie, onze Boeddha-natuur, ons Ware zelf, e.d
die onverwoestbaar is; die er altijd was en er altijd zal zijn...
...
PEME
staat voor
de lotusbloem
een fantastisch maar belangrijk symbool…
de lotus staat symbool voor mededogen…
de lotus staat enerzijds geworteld in de modder…
die modder staat symbool voor ons negatief karma
dat op zijn beurt symbool staat voor
de pijnlijke ladingen die ieder van ons nog meedragen vanuit het verleden
(degene die denken geen negatief karma meer te hebben,
maken zichzelf blaaskes wijs
en zweven
uit angst om geconfronteerd te worden met hun eigen pijn)…
de lotus groeit anderzijds naar boven,
ze groeit en opent zich naar het licht…
dit staat symbool voor het feit
dat ieder van ons de verlichting kan bereiken
en dat iedereen uitgenodigd wordt
om het pad naar de verlichting te gaan…
maar we mogen niet vluchten in de (zweverige) verlichting,
we moeten “steeds” geworteld blijven in de modder…
op die manier bestaat er geen gevaar dat we gaan zweven…
(het Boeddhisme kan dus nooit een zweverige levenshouding worden)…
geworteld blijven in de modder betekent:
dat we ons steeds verbinden met de pijn en de miserie van anderen
(zonder erin te verdrinken; erin verdrinken is medelijden)…
en dat we ook nooit vluchten voor onze eigen pijn…
(op die manier zuiveren we onszelf, genezen we onszelf)…
mededogen is dus:
1) terwijl ik me verbind met de pijn van anderen of van mezelf,
2) zonder me echter in die pijn te wentelen of te verdrinken,
3) vanuit het diepste van mijn hart, dus echt gemeend,
4) de wens uitdrukken
dat alle levende wezens moge bevrijd worden uit pijn en lijden...
...
HOENG
betekent
het zij zo !…

4 januari 08-- 576
Onze enige opdracht hier op aarde is:
“VASTBERADEN DOORGAAN IN HET GOEDE”…
al de rest is tijdverlies…
voor de resolute strijd van het goede tegen het kwade
geeft de I Tjing, een 4000 jaar oud wijsheidsboek,
ons de volgende raadgevingen:
1. vastberadenheid moet berusten
op de vereniging van kracht en vriendelijkheid…
2. een compromis met het negatieve is,
in geen enkel geval, mogelijk…
een dergelijk compromis moet
onder alle omstandigheden afgewezen worden…
onze eigen vergissingen en verwarringen
mogen we geenszins goedpraten;
we moeten ze met “de speer van alertheid” doorboren…
3. de strijd mag niet direct met geweld worden gevoerd…
het negatieve kan zich uiten in gedachten, uitspraken en handelingen…
enerzijds mogen we negatieve gedachten niet goedpraten,
anderzijds mogen we onszelf hieromtrent niet te hardhandig aanpakken…
“waar het boze gebrandmerkt wordt, zint het op wapenen” zegt de I Tjing…
indien we niet mild zijn voor onze eigen vergissingen,
zullen we nog dieper in het negatieve meegesleurd worden…
4. de beste manier om
het negatieve (in gedachten, woorden en handelingen)
te bestrijden, is:
“VASTBERADEN DOORGAAN IN HET GOEDE”…
…
het ego probeert natuurlijk heel snel deze gedachtegang
te saboteren, met uitvluchten zoals:
dat is niet realistisch…
dat kan niet in deze wereld…
dan kom je wel alleen te staan…
…
als we in contact zijn met onze essentie,
kunnen we ervaren: “het negatieve is een illusie”…
omdat we de Boeddhastaat nog niet bereikt hebben,
zijn we het contact met onze essentie dikwijls kwijt,
en moeten we eerlijk toegeven:
“ik voel ontgoocheling, pijn, enz… dus…
het negatieve is geen illusie”…
het negatieve is illusie en tegelijk geen illusie…
laten we vastberaden doorgaan in het goede…
het zal in de toekomst zeer veel mooie vruchten voortbrengen !…

1 januari 08-- 575
Wanneer gaan we er op vooruit ?…
wanneer gaat een land er op vooruit ?…
wanneer gaat de wereld er op vooruit ?…
is de wereld er op vooruit gegaan
nu ze op de maan geland zijn ?…
is de wereld er op vooruit gegaan
nu ze een chip kunnen inplanten
om je overal te kunnen opsporen…
dat noemen ze vooruitgang…
er zijn veel mensen die ’s avonds niet meer op straat durven komen,
dat noemen ze vooruitgang…
…
naar mijn mening ga ik er op vooruit
in de mate dat ik in innerlijke vrede ben
zonder dat ik daar moeite voor moet doen…
als ik mezelf heel eerlijk onderzoek,
en mag erkennen dat ik me minder erger, opwind, e.d
dan heb ik vooruitgang gemaakt…
een land maakt vooruitgang
als de inwoners meer in innerlijke vrede zijn…
de wereld maakt vooruitgang
als er minder ergernis, stres, angst, e.d
en meer innerlijke vrede en rust is…
hoe meer hangsloten en verzekeringen,
hoe meer angst en zorgen,
hoe groter de achteruitgang…
…
in boeddhistische termen zouden we kunnen zeggen:
indien je rugzak (met wrevels) steeds lichter wordt, maak je vooruitgang…
indien je jezelf bevrijdt van ladingen die jou (rugzak) bezwaren,
(en die hebben allemaal met nog niet opgeloste
pijnlijke ervaringen uit het verleden te maken)
dan verlos je jezelf van negatief karma,
dan maak je vooruitgang,
en is dit leven hier op aarde zinvol geweest…
een land maakt vooruitgang
als de inwoners meer in innerlijke vrede zijn…
de wereld maakt vooruitgang
als er minder ergernis, stres, angst, e.d
en meer innerlijke vrede en rust is…