|
Vangenechten Racing Team at the 2011 BEC Belgian
Enduro
Championship |
||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
|
|
|
||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
|
Het
motto dit jaar, “Alles kan,
niets moet J” Alles over
het BEC op de site van TKO
Met dank aan Fdavid en Pilou voor de foto’s, die niet vrij zijn van rechten |
|
|
|
Vangenechten Racing was met de (bijna) voltallige ploeg aanwezig
op deze voorstelling en zonder twijfel het grootste team. Na de fotosessie kon de training van start gaan, niet vooraleer
te passeren via de geluidscontrole die volgens de 2m max methode werd gedaan. Goeie test voor Warnant en de Husky met LeoVinci uitlaat
doorstond de test met glans, laat het
seizoen maar starten. De organisatie had een mooi en technisch parcours uitgezet, dat
gezien de goeie weersomstandigheden er perfect bij lag. Van links naar rechts en boven naar onder zien we : -
Koen
Van Den Bosch, Jan Kestens, Stijn Bonte, Jeroen Schuer, Bart Berger, Chris
Boeren, Tom de Lentdecker, Gunther Penninckx, Marc Heylen. -
Jef
Verbrughhe, Frank Bourbon, Alan Boeckx, - En team manager Frans Vangenechten |
|
|
|
Warnant onder een
stralend zonnetje, dat zijn we niet elk jaar gewoon ! ’s Ochtends nog
berekoud maar gaandeweg een mooie en bijwijlen warme dag, meer moet dat niet
zijn en de talrijk opgekomen piloten waren er niet rouwig om. Zeer vlotte
technische keuring en door het verlate startuur, 10:00u, een zeer relaxed
ontbijt. Zelfs de CH tijden waren vooraf uitgerekend, geen gecijfer meer,
netjes overschrijven en met een frisse kop naar de start. Vangenechten Racing
was met de voltallige ploeg aanwezig. De verbindingsrit
van 40km was niet echt een van de mooiste, SP1 in een steengroeve was bij
momenten gevaarlijk (foto rechtsonder) en het trialparcours net voor SP2
zorgde voor het nodige spektakel. Enkel te nemen door Inters en Nationalen J SP2 op de weide bij
de start, lag er dan weer schitterend bij (foto linksboven, Jan Kestens op
SP2). Al bij al een
geslaagde start van het nieuwe seizoen en de meeste piloten uit het team hebben
hun start niet gemist. Links en rechts wat probleempjes, Jeroen met een
nukkige motor, Stijn met een leeglopende voorband (Tubeliss systeem…) en Alan
met remperikelen. Foto linksonder, Chris Boeren op de Start |
|
|
|
|
|
“Another one bites the dust” Flavion na dagen
zonder regen en onder een flink zonnetje beloofde een stoffig ritje te
worden. Gelukkig stond er een licht briesje en dat hielp al veel. TC is op dezelfde locatie
als vorig jaar, op een verlaten stuk van de luchtmacht basis van Florennes, en dat is een prima
plaats. Veel ruimte en prima om te overnachten. SP1 is er eentje “en
ligne” en zoals het reglement voorschrijft, telt de eerste doortocht niet.
Mooie technische passages en grasland, wel een beetje aan de korte kant
(<3 minuten voor Inters) dus geen ruimte voor fouten. SP2 was een
doortocht over een oud crossparcours, maar dan in omgekeerde rijrichting. Met
als gevolg dat alle geulen NA de springbergen lagen wat niet echt
bevorderlijk is voor de landingen. Iets voor de crossfanaten en tevens vrij
kort (<2 minuten voor Inters) . Verbinding rit over
ongeveer 70km in twee delen, tot CH1 was de voorziene tijd vrij krap wat
maakte dat heel wat deelnemers de 1ste ronde met straftijd opgezadeld werden.
Naar CH2 (Start Finish) was er ruimte voldoende voor een relaxte
bevoorrading. Omdat in laatste
instantie (na start Inters) het parcours werd omgeleid wegens doorgang
problemen en daarmee ook de afstand werd vergroot zonder het opgelegde
tijdsschema te wijzigen, besliste de koersdirectie alle straftijden te
annuleren. Ik blijf erbij dat
het weinig zin heeft om met strakke tijdschema's te werken als er veel over
het asfalt en door zones 30km wordt gereden, dat geeft enkel aanleiding tot
te snel rijden op de "verharde" wegen… Toch weer
verrassende resultaten bij Vangenechten Racing. Bij de nationale E2
pakte Peter Schepens mooi een derde podium plaats, Alan Boeckx leidde voor de
eerste maal de dans bij de Juniors en bij de Randonneurs was Jef Verbrugghe
de beste. Foto’s : Jan Kestens
(305) op SP1, Stijn Bonte (262) kan de schade beperken na nogmaals een lekke
band in de 3 ronde, Chris Boeren (102) strand op een zucht van Peter
Schepens, Marc Heylen (258) gaat even later zwaar in de fout(en) op SP1. |
|
|
|
|
|
|
|
|
|
“Another one bites the dust, part II” Saint Hubert is naar
gewoonte de mooiste wedstrijd van het seizoen, tenminste op Belgisch grondgebied,
en dat was nu ook niet anders. Onder een stralende
hemel werd er gestart voor een zeer mooie verbindingsrit van zo’n 60-tal km
met onderweg twee specials om u tegen te zeggen. De eerste was een er
eentje “en ligne” en in tegenstelling met de gewoonte, eerste doortocht van
een special in lijn telt niet mee, werd er al van bij de start op attent
gemaakt dat beide SP’s vanaf ronde één zouden meetellen. Mis poes, de
koerscommissaris ter plaatse wist te vertellen dat, “wegens technische
problemen” de eerste doortocht niet telde. Dat zou pas het begin zijn… Het
nieuwe tijdscontrole systeem liet het zowat de ganse koers afweten… Met als
gevolg geen uitslag op einde van de rit, en als er die komt, allicht nog met
een hoop kabaal. Voor een “Belgisch Kampioenschap” beneden alle peil en in
feite niet te tolereren. Gelukkig rijden de
meesten van ons team voor hun plezier en de uitslag komt op de tweede plaats,
alhoewel een competitie blijft tenslotte een competitie… Dit “euvel” mocht de
pret niet derven en we hebben ons dan ook wreed goed geamuseerd. Zowel de specials
als de verbindingsrit waren van een zeer hoog niveau. MP41 de lokale club
heeft eens te meer prachtig werk geleverd. Dat kan echter van
de FMB niet gezegd worden, een beetje professionalisme is wel op zen plaats
dachten we zo. In het voetbal zien we dit niet direct gebeuren… Leven en laten leven
zekers, morgen komt er nog een dag J Foto boven links à Vangenechten Racing
maakt zich klaar voor SP2 Foto boven rechts à Peter Schepens laat
zien hoe het wel moet. Foto midden links à Ondergetekende op
SP2, waarop hij nota bene 2x de grond van kortbij heeft gezien. Foto onder links en
rechts à zoek de … verschillen J |
|
|
|
|
Wil absoluut zijn Scorpion helm vol in beeld brengen… J |
|
|
|
“The never ending…” singletracks, zo kan je het parcours
van deze pracht Enduro toch wel best omschrijven. Buzancy, een klein dorpje in de
Franse Ardennen, was dit keer het strijdtoneel voor de 4de manche
van het BEC. Deze wedstrijd was een proef voor zowel
de hele noord Franse Ligue, het Zwitsers als het Belgisch kampioenschap, er
waren dan ook ruim 512 piloten ingeschreven, waarvan 135 Belgen. Vangenechten Racing Team was met 10
piloten wederom het grootste team, met als “special guest” niemand minder dan
Joël Smets die een eerste optreden op het BEC maakte. Administratieve en technische
controle op zaterdag verliep vlot maar zeer nauwgezet en dat mochten enkele
piloten aan de lijve ondervinden... Eerste start zondag morgen, onder een
stralende hemel, omstreeks 08:30u voor een ronde van ongeveer 85km en twee
specials. 85Km is voor sommigen net iets te
lang en daarom werd een bevoorrading voorzien op zo’n 2/3 van de afstand,
netjes verzorgd door Frans en Karel. 3 ronden te doen voor Peter, Chris,
Jeroen en Kort na de start stond SP1 al op het
programma, een ronde over een oud mx parcours vergezeld van wat single tracks
ernaast en vooral indrukwekkende hellingen en sprongen, ondergrond vlak en
beenhard uitgedroogd, mooi en uitdagend. Alhoewel het de laatste weken erg
droog is geweest zijn we op de tour toch grotendeels gespaard gebleven van
het stof en dat was hoofdzakelijk te danken aan een fantastisch mooie
verbindingsrit die zowat alle bossen van de streek doorkruiste, zeer
technisch, eindeloos durende single tracks, grachten en boomstammen, constant
110% gefocust m.a.w. zeer vermoeiend omwille van de schaarse rustmomenten. Gunther zet al bij de eerste toer
zijn pink tussen moto en weipaal, even de concentratie weg of stond er iets
in die weide ? Dan is de bevoorrading meer dan
welkom waar met wat groene plakband de pink aan de ringvinger wordt “getaped”
en hop uitrijden maar, puur op karakter. Na aankomst zou blijken dat het
voorste vingerkootje geplet is en de nagel er nog enkel bijhangt als
versiering… SP2 is er eentje “tussen de linten”
op een glooiend weiland, lange brede stroken met twee korte passages door een
bos, supersnel en ietsje minder technisch. Al bij al veruit de mooiste uit de
reeks, met een prima organisatie en een volledige uitslag een half uur na de
koers. Joël pakt finaal de 2de
plaats scratch en de eerste in klasse E2, niet slecht voor die garcon uit den
“Witte Haas” J En ook alle piloten van Vangenechten
Racing rijden toch maar mooi in het klassement, ook Gunther. Event is zeker aan te kruisen in de agenda voor volgend jaar, die Fransen weten wat een goede Enduro inhoud.
Uitslagen
Scratch
Uitslagen
Belgen |
|
|
|
5de Manche Bilstain 22 Mei |
#123 &
#258 niet aanwezig wegens voorbereiding op deelname aan
|
|
|
6de Manche Rocroi (FR) 29
Mei |
#123 &
#258 niet aanwezig wegens deelname aan
|
|
|
7de Manche
Dorinne 28 Augustus “Een nieuwe start…” Zo kan je misschien best de aanvang
vd tweede helft van het seizoen beschrijven. Een mooie verbindingsrit, de
gekende, maar o zo verraderlijke, special achter het ziekenhuis en een nieuwe
special bij de start in Dorinne. Mooi, overzichtelijk, technisch en toch
snel, een WK waardig werd er al gefluisterd. En vooral een accurate
tijdsopname en uitslagen die één uur na de koers al beschikbaar waren. Zelfs
de TC verliep zeer vlot. MC Dinant en de FMB hebben zich van hun beste kant
laten zien. Ook het weer laat zich niet onbetuigd
en de ganse zondag blijft het droog. Bij Vangenechten Racing Team starten
Gunther, Tom en Jef bij de Randonneurs voor twee ronden van 70km. Koen, Stijn
en Marc mogen bij de Juniors drie ronden afwerken en bij de Nationalen doen
Chris, Jeroen en Dat kan ondergetekende getuigen die
bij zijn 3de ronde even ging kijken en niet verder raakte dan
halfweg, om niet verder tijd te verliezen dan maar rechtsomkeer en snel naar
de klok net voor SP1 die even verderop ligt. In principe is er ditmaal voldoende
tijd maar bij een moeizame passage op de Marmol kan dat krap worden, mogelijk
is dat ook de reden waarom een aantal rijders betrapt zijn op overdreven
snelheid in de bebouwde kom…. Behoudens Koen, rijdt iedereen zonder
straftijd uit. Goed gedaan mannen. Gunther laat enkele mooie tijden zien
op SP2 maar verknoeit zijn klassement op SP1. Maar vooral Chris Boeren laat
zich opmerken en rijdt naar een schitterende 2de plaats in zijn
klasse, proficiat Chris ! Het is ook SP1 die Koen fataal wordt.
Tijdens de 5de special blijft hij op een steile helling aan het
gas hangen… gaat recht omhoog en komt dan neer op het achterwerk. Bilan in
eerste instantie hevige rugpijn en de mensen van het Rode Kruis verbieden hem
om recht te komen. Koen wordt geïmmobiliseerd en afgevoerd naar het nabij
gelegen ziekenhuis voor een scan. Gelukkig zonder al te erge gevolgen en wat
later mag Koen reeds het ziekenhuis verlaten.
Dat is nog goed afgelopen. Foto rechtsboven : Marc geeft zich
nog niet gewonnen. Foto linksonder : Chris is super
gefocust. Foto rechtsonder : Chris zal even later de maat nemen van Jeroen. |
|
|
|
|
|
Op en rond de Bergen
van Mons…een verraderlijk parcours. Nationalen : Peter, Chris, Jeroen en Juniors : Stijn en Marc Randonneurs : Gunther, Jef, Bart en
Tom Assistentie zoals altijd : Frans ! Al bij al een mooie verbindingsrit,
redelijk wat verhard maar dat werd ruimschots gecompenseerd met mooie en
technische single tracks. 2 uren ( De liaison was intensief door het
voortdurend wisselen van paadjes en met een bewijzering die 110% concentratie
bleef vragen, best vermoeiend. Al na een goeie Het team kent wat tegenslagen, Jeroen
wordt aan de kant gezet met een kapotte gaskabel en Tom gaat ‘knock out’ na
een onzachte kopstoot met een overhangende boom. Ziekenhuis in en er terug
uit met neksteun, we wensen hem een spoedig herstel. Tom is niet de enige en er worden
nogal wat rijders uit diverse categorieën gekwetst afgevoerd, met zowel
valpartijen op de verbinding als craches op de special. Peter doet dit keer de beste zaak en
eindigt 3de bij de nationalen E3, bij de randoneurs zien we Jef
enkele mooie tijden neer zetten. Voor Bart is het nog even wennen op de 2T,
maar hij rijdt toch maar mooi uit. Fotos boven, Peter en Stijn Fotos onder, Tom en Peter |
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
Te mooi om waar te zijn… Esneux had alles
om de mooiste wedstrijd uit de reeks te worden, Een prachtige
locatie, centraal gelegen en toch rustig, voldoende plaats en prima
accommodatie. De specials zijn
zo mogelijk nog beter, een X-treme naast het rennerspark die toegankelijk is voor
iedereen, best spectaculair en mooi overzichtelijk voor de toeschouwers op
het nabij gelegen terras. Een weide met
prachtige hellingen in een godverloren uithoek is decor voor special 2,
ondanks het droge weer ligt het traject en op bepaalde plaatsen mooi vettig
bij, leuk. Special 3, jawel
er zitten hier 3 specials in één ronde, ligt op een prachtig hellend weiland
met een weids uitzicht op Esneux. Alles is uitgesponnen over een breuklijn
zodat de nodige afsprongen en klimmetjes blijven komen, gewoon super. Ook de
verbindingrit van zo’n kleine 70km is afwisselend en alhoewel er veel zone Dit alles
overgoten met een stralend zonnetje maakte deze wedstrijd een echte topper
van formaat, overal blije gezichten en geweldige ambiance. Als afsluiter
nog een lekkere frisse pint en pain saucisse, wat wil een mens nog meer… Juist, de
uitslagen en die, die waren er niet. Hoe kan dat ?
Aan de techniek kan het niet meer liggen, voldoende wedstrijden die feilloos
verliepen, Warnant, Dinant, Mons… Bij de andere dus niet…. Ook hier heeft
de politiek klaarblijkelijk zijn intrede gedaan, zij het dan
vriendjespolitiek…Wie zal het zeggen ? De organiserende
club heeft zich de ziel uit het lijf gewerkt en de FMB laat het eens te meer
afweten, begrijpen wie kan. Een wrange
nasmaak voor de promotor en alle licentiehouders ! Fotocredits :
Niels & Pilou |
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
11de Manche Hautrage 23
October C’est
fini ! Met het weg vallen van de manche te
Estinnes wegens “toelatingproblemen”, is Hautrage naar aloude gewoonte de
afsluiter van het seizoen. En wat voor een… Een zonovergoten dag, geen vrieskou
en een terrein dat er ideaal bijligt, wat wil een mens nog meer ? De club van
Cadre Blanc had gezorgd voor een vernieuwde verbindingsrit van zo’n 70km en
die was ronduit subliem. Daarbovenop nog hertekende specials, vooral deze bij
de start was er eentje van topkwaliteit. Het feit dat de gekende 5uren koers
pas het volgend weekend wordt verreden, zorgde ervoor dat het parcours er nog
perfect bijlag. De gekende crossproef als afsluiter
was dan ook een topper van formaat, start achter een authentiek starthek,
ingekorte en zeer overzichtelijke rondes. Een goed uur na de finish waren niet
enkel de daguitslagen gekend, maar was er reeds een jaarklassement
beschikbaar. Top ! Dat doet zeker een deel van de
miserie van het afgelopen jaar vergeten en zo werd 2011 op de valreep nog
gered. De thuisblijvers hadden ongelijk ! |
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
